Akademik Belgeleri Kendiniz ve Başkaları İçin Etkili Bir Şekilde Nasıl Redakte Edebilirsiniz?

Akademik Belgeler Kendiniz ve Başkaları İçin Nasıl Düzeltilir

Giriş: Etkili Düzeltme Neden Bu Kadar Zordur

Karmaşık akademik ve mesleki belgelerin etkili redaksiyonu son derece zordur; ancak başarılı bir şekilde nasıl redaksiyon yapılacağına ilişkin pratik tavsiyeler, redaksiyonun neden önemli olduğu veya ihmal edildiğinde neler olabileceği tartışmalarına kıyasla çoğu zaman çok daha az ilgi görür.

Akademik belgeler, gelişmiş fikirleri uzmanlık terimleri, kaynaklar, tablolar, şekiller, istatistiksel bilgiler, kısaltmalar ve ayrıntılı biçimlendirme gereklilikleriyle birleştirdikleri için özellikle zorludur. Bir dergi makalesinin aynı anda bir disiplinin geleneklerine, yayıncının kesin talimatlarına ve hakemlerin beklentilerine uyması gerekebilir. Bir tez veya doktora tezi, bölüm sırasından başlık düzeylerine, kenar boşluklarından sayfa numaralandırmasına ve atıf stiline kadar her şeyi düzenleyen üniversite yönetmeliklerine uygun olmak zorunda olabilir.

Bu nedenle redaksiyonda mükemmellik, iyi yazımdan çok daha fazlasını gerektirir. Zekâ, kavrayış, sabır, duyarlılık, nesnellik, titizlik, esneklik, ayırt etme yeteneği, sebat, üstün dil becerileri, hem ayrıntıları hem de genel çerçeveyi görebilen bir bakış ve dikkatli ve eleştirel okuma isteği gerektirir.

Bazı yazarlar bu niteliklerin çoğuna sahiptir ve kendi yazılarını gözden geçirmek için gereken zaman ve kararlılığa sahiptir. Ancak son derece yetenekli yazarlar bile kendi yazdıkları metinleri düzeltirken temel bir dezavantajla karşılaşır: Metnin ne söylemesi gerektiğini zaten bilirler. İnsan zihni eksik sözcükleri kolayca tamamlar, tekrarlanan ifadeleri gözden kaçırır ve belirsiz cümleleri sayfada gerçekten bulunan sözcüklere göre değil, yazarın amaçladığı anlama göre yorumlar.

Profesyonel akademik redaksiyonun son derece değerli olmasının nedenlerinden biri budur. Yeni bir okuyucu belgeyle, yaratıcısının gördüğü gibi değil, bir okuyucunun göreceği şekilde karşılaşır ve bu nedenle yazar için görünmez hâle gelmiş sorunları fark edebilir.

1. Redaksiyonun Ne Olduğunu ve Ne Olmadığını Anlamak

Başlamadan önce redaksiyon ile daha kapsamlı düzenleme veya yeniden yazım arasındaki farkı anlamak önemlidir. Sınırlar örtüşebilir, ancak redaksiyonun temel amacı yazarın anlamını, yapısını ve üslubunu koruyarak hataları belirlemek ve düzeltmektir.

Bir düzeltmen normal olarak şu tür hususları kontrol eder:

• dil bilgisi ve cümle kuruluşu;
• yazım ve tipografik hatalar;
• noktalama;
• büyük harf kullanımı;
• kullanımın açıkça yanlış olduğu yerlerde sözcük seçimi;
• terim ve kısaltmaların tutarlılığı;
• sayı ve tarih biçimlendirmesi;
• ana başlıklar ve alt başlıklar;
• atıflar ve kaynakça sunumu;
• tablolar, şekiller ve başlıklar;
• satır aralığı, yazı tipleri ve sayfa düzeni; ve
• dergi, üniversite veya yayıncı gerekliliklerine uyum.

Bir redaktör argümanları otomatik olarak yeniden yapılandırmamalı, yeni fikirler eklememeli, yalnızca kendisi farklı ifade ederdi diye büyük bölümleri yeniden yazmamalı veya yazarın akademik görüşünü değiştirmemelidir. Bu görevler kapsamlı düzenleme ya da yeniden yazma alanına girer.

Bu ayrım, başka biri tarafından yazılmış belgeleri redakte ederken özellikle önem kazanır. Belge yazara aittir. Redaktörün görevi, yazarın amaçladığı anlamın doğru ve profesyonel bir biçimde aktarılmasını engelleyen unsurları ortadan kaldırmaktır; bu anlamı redaktörün kendi anlamıyla değiştirmek değil.

2. Kendi Akademik Yazınızın Redaksiyonu

Kendi yazınızı redakte ederken çok daha fazla özgürlüğe sahip olursunuz. Aynı zamanda yazar olduğunuz için bir paragrafı yeniden yazabilir, fikirlerin sırasını değiştirebilir, terminolojiyi değiştirebilir veya gereksiz bölümleri çıkarabilirsiniz. Zorluk başka bir yerde yatar: metne fazlasıyla aşinasınız.

Bir tez bölümü veya araştırma makalesi yazmakla haftalar ya da aylar geçirdikten sonra beyniniz cümlelere alışır. Her kelimeyi dikkatle yorumlamak yerine, görmeyi beklediğiniz şeyi tanımaya başlarsınız. Bu da tanıdık hataları fark etmeyi şaşırtıcı derecede zorlaştırır.

Redaksiyondan önce mesafe yaratın

Mümkün olduğunda, bir belgeyi redaksiyondan önce en azından kısa bir süre ellemeyin. Bir gün bile yardımcı olabilir; önemli çalışmalar için birkaç gün beklemek daha iyidir. Bir aradan sonra metne dönmek, ona yazarı olarak değil, okuyucu olarak yaklaşmanızı sağlar.

Metnin görünüşünü değiştirerek metinle aranıza daha fazla mesafe koyabilirsiniz. Yazı boyutunu artırmayı, sayfa yakınlaştırmasını değiştirmeyi, belgeyi yazdırmayı, bilgisayar yerine tablette okumayı veya geçici olarak başka, okunaklı bir yazı tipine geçmeyi deneyin. Kelimeler aynı kalır; ancak alışılmadık görsel görünümleri hataları fark etmeyi kolaylaştırabilir.

Doğal okumak yerine yavaş okuyun

Normal okuma hız ve anlamayı teşvik eder. Redaksiyon ise neredeyse bunun tam tersini gerektirir. Bilinçli olarak yavaşlamalı ve gerçekte ne yazdığını incelemelisiniz.

Sesli okumak özellikle etkilidir. Her kelimeyle karşılaşmanızı zorunlu kılar ve çoğu zaman eksik kelimeleri, anlatım bozukluklarını, tekrarlanan ifadeleri ve fazla uzun cümleleri ortaya çıkarır. Bir cümleyi sesli okurken takılırsanız, bir okuyucu da cümleyi anlamakta zorlanabilir.

Başka bir yararlı teknik, her seferinde bir satırı takip etmek için cetvel, boş bir kâğıt veya ekran işaretçisi kullanmaktır. Bu, ilerideki satırlara göz gezdirme eğilimini azaltır.

3. Her Şeyi Aynı Anda Kontrol Etmeye Çalışmayın

En büyük düzeltme hatalarından biri, tek bir okuma sırasında olası her sorunu fark etmeye çalışmaktır. İnsanların dikkati sınırlıdır. Tartışmaya ve anlama odaklandığınızda, tutarsız kısa çizgi kullanımını fark etme olasılığınız azalır. Kaynakçayı kontrol ederken metindeki noktalama hatalarını görmemeye başlayabilirsiniz.

Daha güvenilir bir yöntem, birkaç ayrı düzeltme okuması yapmaktır; her okumada farklı bir sorun kategorisine odaklanılır.

Bu yaklaşım daha yavaş görünebilir, ancak her okumanın açık bir amacı olduğu için genellikle çok daha verimlidir. Ayrıca bir sorunu düzeltirken başka bir sorunu gözden kaçırma olasılığını azaltır.

4. Anlam ve Cümle Düzeyinde Açıklıkla Başlayın

Virgüllere ve italik yazıya odaklanmadan önce metnin gerçekten kastedilen anlamı iletip iletmediğini sorun. Akademik yazı, yazarlar bir cümleye çok fazla fikir sığdırdığında, belirsiz zamirlere dayandığında veya uzmanlık terimlerini yeterli açıklama yapmadan kullandığında genellikle gereksiz yere zor anlaşılır hâle gelir.

Şu tür cümleleri arayın:

• birden fazla bağımsız fikir içerir ve bölünmekten yarar sağlar;
• “this”, “it” veya “they” gibi zamirleri, açık bir gönderme olmadan kullanır;
• yanlış yerde kullanılan niteleyiciler içerir;
• geçmiş ve şimdiki zaman arasında beklenmedik biçimde geçiş yapar;
• terimleri tutarsız biçimde kullanır;
• aynı bilgiyi gereksiz yere tekrarlar; veya
• makul olarak birden fazla şekilde yorumlanabilecek ifadeler içerir.

Kendi çalışmanızı düzeltirken bu sorunları çözmek için metni serbestçe yeniden yazabilirsiniz. Ancak başka bir yazarın metnini düzeltirken dikkatli olmak gerekir. Kastedilen anlam belirsizse, tahminde bulunup anlamı değiştirme riskine girmek yerine genellikle yazardan açıklama istemenizi sağlayacak bir yorum eklemek daha iyidir.

5. Dil Bilgisi, Yazım ve Noktalama Ayrı Ayrı Ele Alınmalıdır

Anlam netleştikten sonra teknik dil hatalarına dikkatle odaklanın. Akademik yazımdaki dil bilgisi hataları sıklıkla özne-yüklem uyumunu, yanlış fiil biçimlerini, artikelleri, edatları, tekil ve çoğul isimleri, yanlış yerde kullanılan niteleyicileri ve eksik cümleleri içerir.

Yazım denetimi, yalnızca bir yazım denetleyicisi çalıştırmaktan fazlasını gerektirir. Otomatik araçlar, doğru yazılmış ancak yanlış kullanılan sözcükleri (örneğin “from” yerine “form”, “principal” yerine “principle” veya “effect” yerine “affect”) tespit edemez. Ayrıca geçerli teknik terimleri, yazar adlarını veya uzmanlık alanına özgü kısaltmaları da yanlışlıkla işaretleyebilir.

Noktalama işaretleri de ayrıca dikkatli bir kontrolden geçirilmelidir. Virgülleri, noktalı virgülleri, iki noktaları, kesme işaretlerini, tırnak işaretlerini, parantezleri, köşeli ayraçları, kısa çizgileri ve uzun çizgileri kontrol edin. Akademik belgeler genellikle karmaşık cümleler, parantez içi atıflar ve teknik ifadeler içerir; bu nedenle noktalama tutarsızlıkları hızla birikebilir.

Atıfların çevresindeki noktalama işaretlerine özellikle dikkat edilmelidir. Farklı kaynak gösterme sistemleri nokta, virgül ve parantezleri farklı konumlara yerleştirir; el yazması da seçilen sisteme tutarlı biçimde uymalıdır.

6. Tutarlılık, Düzeltmenin En Önemli Sorumluluklarından Biridir

Bir el yazması, tek tek bakıldığında kabul edilebilir birkaç biçim içerebilir; ancak bu biçimler tutarsız kullanılırsa belge profesyonellikten uzak görünebilir. Örneğin yazar bir bölümde “karar verme” ifadesini bitişik, başka bir bölümde ayrı yazabilir; bazı kaynaklarda “Figure” sözcüğünü tam yazarken başka yerlerde kısaltabilir veya “organisation” ile “organization” kullanımları arasında gidip gelebilir.

Belgenin tamamında şu unsurlar arasındaki tutarlılık kontrol edilmelidir:

• Britanya veya Amerikan yazımı;
• teknik terminoloji;
• büyük harf kullanımı;
• satır sonu bölmeleri;
• kısaltmalar ve akronimler;
• sayılar, yüzdeler ve birimler;
• tarihler ve aralıklar;
• tırnak işaretleri;
• başlık biçimleri; ve
• atıf ve kaynakça biçimlendirmesi.

Doktora tezleri gibi uzun belgeler için basit bir biçem kılavuzu oluşturmak son derece yararlı olabilir. Kararları aldıkça kaydedin; örneğin “Britanya İngilizcesi”, “sıfat olarak kullanıldığında karar verme”, “Figure tam yazılacak”, “düzyazıda yüzde, tablolarda %”. Bu, aynı seçimleri tekrar tekrar gözden geçirmenizi önler ve yüzlerce sayfa boyunca tutarlılığın korunmasına yardımcı olur.

7. İlgili Yönergelere Daima Başvurun

Neredeyse tüm akademik ve bilimsel belgeler, alana özgü kurallara uymalıdır; ayrıca birçoğunun son derece kesin dış gereklilikleri karşılaması gerekir. Dergi makaleleri, derginin yazarlar için talimatlarına uymalıdır. Doktora tezleri, üniversite veya bölüm yönetmeliklerine uygun olmalıdır. Bildirilerin, hibe başvurularının ve teknik raporların her birinin kendine özgü şablonları olabilir.

Bu nedenle, düzeltme okumasının nasıl yapılacağına ilişkin her ciddi öneri şu temel kuralı mutlaka içermelidir: yönergeleri dikkatlice okuyun ve son düzeltme okuması aşamasında bunları tekrar kontrol edin.

Bir girişimde bulunulmuş olması, yazarın bunları doğru uyguladığını varsaymayın. Benzer şekilde, kendi belgenizin düzeltmesini yaparken haftalar önce okuduğunuz talimatları hatırlıyor olmanıza güvenmeyin.

Şu gereklilikleri kontrol edin:

• belgenin ve bölümlerin sırasını;
• başlığı ve başlık sayfası bilgilerini;
• özetin uzunluğunu ve yapısını;
• başlık hiyerarşisini;
• kelime sınırlarını;
• yazı boyutunu ve türünü;
• satır aralığını ve kenar boşluklarını;
• şekil ve tablo sunumunu;
• atıf ve kaynakça stilini;
• etik beyanları;
• fon ve çıkar çatışması beyanlarını; ve
• ek materyaller.

Bir belge dilbilgisi açısından mükemmel olabilir, ancak gönderim koşullarına uymadığı için bir dergi tarafından geri çevrilebilir. Bu nedenle düzeltme yalnızca dili değil, belgenin biçimsel sunumunu da kapsamalıdır.

8. Atıfları ve Kaynakçayı Düzeltme

Kaynakçalar, akademik belgelerin ayrıntı açısından en yoğun bölümleri arasındadır. Yazarlar çoğunlukla doğru kaynakları el yazmasına eklemeye odaklanır, ancak düzeltmen bu kaynakların gerekli stile tam olarak uygun biçimde sunulup sunulmadığını incelemelidir.

Bu, bir kaynağın “doğru görünüp görünmediğini” kontrol etmekten daha fazlasını kapsar. Stile bağlı olarak ayrıntılar şunları içerebilir:

• yazar adlarının sırasını ve noktalamasını;
• baş harflerin kullanımını;
• yayın yıllarının yerleştirilmesini;
• makale, kitap ve dergi başlıklarında büyük harf kullanımını;
• italik ve düz yazı karakterlerini;
• cilt ve sayı numaralarını;
• sayfa aralıklarını;
• DOI'leri ve URL'leri;
• erişim tarihlerini; ve
• kaynakça listesi kayıtlarının doğru sırasını.

Ayrıca kaynakça listesini metinde yer alan atıflarla karşılaştırmalısınız. El yazmasında atıf yapılan her kaynak normalde kaynakça listesinde yer almalı ve kaynakça listesindeki her kayıt normalde metnin bir yerinde alıntılanmış olmalıdır. Kapsamlı düzeltmelerden sonra, kaynakça buna göre güncellenmeden atıflar eklendiği, silindiği veya taşındığı için uyumsuzluklar yaygındır.

Kaynakça yönetim yazılımları manuel çalışmayı azaltabilir, ancak bunların yanılmaz olduğu asla varsayılmamalıdır. İçe aktarılan üst verilerde hatalı büyük harf kullanımı, eksik sayfa numaraları, tutarsız dergi adları veya yanlış yayın bilgileri bulunabilir. Bu nedenle otomatik olarak oluşturulan çıktı insan tarafından kontrol edilmelidir.

9. Tabloları, Şekilleri ve Bunların Metinle İlişkisini Kontrol Edin

Tablo ve şekiller, bunlardaki hataların sıradan okuma sırasında gözden kaçması kolay olduğundan, özel bir düzeltme okumasını hak eder. Her başlığı, altyazıyı, eksen etiketini, sütun başlığını, notu, kısaltmayı ve istatistiksel simgeyi inceleyin.

Şunları sorun:

• her tablo ve şeklin doğru biçimde numaralandırıldığını;
• tümünün metinde anıldığını;
• numaralandırma sırasının ilk geçtiği sırayla eşleştiğini;
• metindeki değerlerin tablolardakilerle uyuştuğunu;
• gerektiğinde kısaltmaların açıklandığını;
• birimlerin tutarlı biçimde sunulduğunu;
• altyazıların materyali doğru biçimde açıkladığını; ve
• biçimlendirmenin dergi veya üniversite yönergelerine uygun olduğunu.

Çapraz göndermeler özellikle uzun belgelerde önemlidir. “4.2. Bölüme bakın”, “Tablo 6’da gösterildiği gibi” veya “3. Bölümde tartışıldığı üzere” gibi ifadeler, revizyon sırasında bölümler taşındığında ya da yeniden numaralandırıldığında yanlış hâle gelebilir.

10. Başka Yazarlar Tarafından Yazılmış Belgelerin Düzeltilmesi

Başkasının yazdığı metni düzeltmek, kendi yazınızı düzeltmekten farklı bir bakış açısı gerektirir. Argümanın sahibi siz değilsiniz ve bir cümle belirsiz olduğunda yazarın ne anlatmak istediğini tam olarak bilemeyebilirsiniz.

Bu nedenle ne kadar değişiklik yapılacağı sorusu sürekli gündeme gelir. Profesyonel düzeltmede neredeyse her durumda yanıt şudur: gerçekten düzeltilmesi gerekenleri düzeltirken mümkün olduğunca az değişiklik yapın.

Yazarın yazım tarzı, yanlış olmaksızın sizin tercih ettiğiniz üsluptan farklı olabilir. Uzun bir cümle yine de tamamen dilbilgisel açıdan doğru ve açık olabilir. Sizin kişisel olarak tercih etmeyeceğiniz bir kelime, yazarın alanında standart bir terim olabilir. Edilgen bir yapı bilinçli olarak seçilmiş ve uygun olabilir.

Bu nedenle profesyonel düzeltmen şunları birbirinden ayırmalıdır:

• nesnel olarak yanlış olan;
• açık olmayan veya potansiyel olarak yanıltıcı olan;
• zorunlu üslup kurallarıyla çelişen; ve
• kişisel tercihten yalnızca farklı olan;

Normalde yalnızca ilk üç kategori müdahaleyi haklı çıkarır.

Yazarın akademik üslubuna saygı gösterin

Her akademik yazarın, biçimsel akademik yazım kuralları içinde bile kendine özgü bir üslubu vardır. Bazıları kısa cümleleri tercih eder; bazıları ise daha karmaşık sözdizimsel yapılar kurar. Bazı disiplinlerde birinci tekil kişi sıkça kullanılırken, diğerlerinde hâlâ kişisiz yapılar tercih edilir. Bazı alanlar teknik terimlere büyük ölçüde dayanırken, diğerleri anlatı temelli bir argümana daha fazla önem verir.

Profesyonel bir düzeltmen, bu farklılıkları ortadan kaldırmadan açıklığı artırmalıdır. Amaç, her yazının aynı editör tarafından yazılmış gibi görünmesini sağlamak değildir.

11. Düzeltmek Yerine Ne Zaman Yorum Yapılacağını Bilin

Düzeltmen olası bir sorun tespit ettiğinde, ancak yazarın katkısı olmadan bunu güvenle düzeltemediğinde yorumlar vazgeçilmezdir.

Örneğin, bir cümle iki olası anlam içerebilir. Bir istatistik tabloyla tutarsız görünebilir. Bir kaynakça bilgisi eksik olabilir. Bir paragraf önceki bir iddiayla çelişiyor gibi görünebilir. Bu gibi durumlarda metni sessizce değiştirmek hata yapma riskini taşır.

Yapıcı bir yorum şöyle olabilir:

“Burada ‘artış’ ifadesinin kastedilip kastedilmediğini lütfen kontrol edin. Tablo 4, %18,2’den %15,7’ye bir düşüş olduğunu gösteriyor gibi görünüyor.”

veya:

“Bu cümlenin anlamı belirsiz. Müdahalenin her iki grubu mu, yoksa yalnızca deney grubunu mu etkilediğini mi kastediyorsunuz?”

Yorumlar kısa, tarafsız ve yararlı olmalıdır. Yazarı kişisel olarak eleştirmeden sorunu açıklamalıdır.

12. Düzeltmeleri İzle Özelliğini Dikkatle Kullanın

Başka yazarların belgelerini redakte ederken Düzeltmeleri İzle özelliği, düzeltmeleri göstermenin genellikle en güvenli yoludur. Yazarın her müdahaleyi inceleyip kabul etmesine veya reddetmesine olanak tanır.

Ancak gereksiz değişikliklerin sayısı arttığında izlenen değişiklikleri okumak zorlaşabilir. Bu da gerçekten gerekli olmayan üslup değişikliklerinden kaçınmak için başka bir nedendir.

Profesyonel bir redaktör, izlenen değişiklikler kabul edildikten sonra da son belgeyi kontrol etmelidir. Değişikliklerin kabul edilmesi bazen boşluk hatalarına, yinelenen noktalama işaretlerine veya birkaç düzenlemenin kesiştiği yerlerde oluşan tuhaf kalıntılara yol açabilir. Bu nedenle temiz bir son kontrol şarttır.

13. Dijital Araçları Otorite Olarak Değil, Yardımcı Olarak Kullanın

Modern kelime işlemciler ve uzmanlaşmış araçlar redaksiyona yardımcı olabilir. Yazım denetleyicileri bariz yazım hatalarını belirler; arama işlevleri tekrarlanan terimleri ortaya çıkarır; kaynakça yöneticileri atıfları düzenlemeye yardımcı olur; belge karşılaştırma araçları ise sürümler arasındaki farklılıkları belirleyebilir.

Bu teknolojiler faydalıdır, ancak dikkatli insan muhakemesinin yerini tutamazlar. Otomatik araçlar şunları yapabilir:

• dilbilgisi açısından gereksiz değişiklikler önerebilir;
• teknik dili yanlış anlayabilir;
• uzmanlık gerektiren ifadelerin anlamını değiştirebilir;
• disipline özgü kuralları tanımayabilir;
• doğru yazılmış ancak yanlış olan kelimeleri gözden kaçırabilir veya
• yazarın doğal sesini ortadan kaldıran aşırı yeniden yazımları teşvik edebilir.

Bu, özellikle üretken yapay zekâ araçları açısından önemlidir. Üniversitelerin ve yayınevlerinin yapay zekâyla ilgili politikaları önemli ölçüde farklılık gösterir ve makaleler gizli, yayımlanmamış veya ticari açıdan hassas araştırmalar içerebilir. Bu nedenle yazarlar ve editörler, akademik materyalleri haricî yapay zekâ sistemlerine yüklemeden önce kurumlarının ve yayınevlerinin politikalarını kontrol etmelidir.

Önemli akademik belgelerde insan eliyle redaksiyon, otomatik sistemlerin güvenilir biçimde sunamayacağı bir şeyi sağlar: hesap verebilirlikle birleşen bağlamsal muhakeme.

14. Bilinen Kişisel Hataları Sistematik Olarak Arayın

Her yazarın tekrarlayan zayıflıkları vardır. Bir yazar düzenli olarak “from” yerine “form” yazabilir. Bir başkası virgülleri gereğinden fazla kullanabilir ya da aynı teknik terimin iki farklı yazım biçimi arasında gidip gelebilir. Kişisel kalıplarınızı bir kez öğrendiğinizde, bunları kendi yararınıza kullanın.

Her projenin sonunda bu sorunları özellikle aramak için kısa bir kişisel hata listesi oluşturun. Kullanılabilecek aramalar şunları içerebilir:

• çift boşluklar;
• noktalama işaretlerinden önce bırakılan boşluklar;
• önemli terminolojinin farklı yazımları;
• açık yazılması gereken yaygın kısaltmalar;
• açıklanmamış kısaltmalar;
• tutarsız şekilde tirelenmiş birleşik ifadeler;
• “..” veya “,,” gibi çift noktalama işaretleri; ve
• “XXX”, “TBC” veya “REFERENCE” gibi geçici taslak işaretleri.

Bilinen hata kalıpları için uzun bir belgeyi elektronik olarak aramak, bunları olağan okuma sırasında fark edeceğinizi ummaktan çoğu zaman daha güvenilirdir.

15. En Küçük Ayrıntıdan Büyük Resme ve Tekrar Geriye Doğru Redaksiyon Yapın

İyi bir redaksiyon, mikro düzeydeki ve makro düzeydeki dikkati bilinçli olarak birbirine geçirerek çalışmayı gerektirir. Mikro düzeyde tek tek karakterleri, noktalama işaretlerini, boşlukları, sayıları ve kelimeleri incelersiniz. Makro düzeyde ise bölümlerin doğru sırada yer alıp almadığını, başlıkların mantıksal bir hiyerarşi oluşturup oluşturmadığını ve sunumun tutarlı olup olmadığını sorarsınız.

Bu ikili bakış açısı, tezler ve uzun araştırma raporları için özellikle önemlidir. Bir belge kusursuz cümleler içerebilir; ancak yine de bölüm başlıkları tutarsız olabilir, sayfa numaraları eksik olabilir veya tablolar tablo listesiyle örtüşmeyebilir.

Nihai gönderimden önce belgenin tamamını görsel olarak inceleyin. Her kelimeyi okumadan sayfalar arasında hızlıca ilerleyin. Olağandışı boş alanları, tutarsız başlık aralıklarını, kenar boşluklarının dışına taşan tabloları, sayfaların alt kısmında tek başına kalan başlıkları ve yazı tipi ya da paragraf aralığında ani değişiklikleri arayın.

16. Biçimlendirmeden Sonra Son Bir Kontrol Yapın

Biçimlendirmenin kendisi hatalara yol açabilir. Bir Word belgesinin PDF'ye dönüştürülmesi sayfa sonlarını veya yazı tiplerini değiştirebilir. Tabloların taşınması, tabloları açıklamalarından ayırabilir. Bir şablonun uygulanması girintileri veya başlıklar arasındaki boşlukları etkileyebilir. Kaynakça, sayfalara taşarken düzensiz görünebilir.

Bu nedenle, son redaksiyon aşamasında yalnızca çalışma belgesi değil, her zaman gönderilecek gerçek sürüm incelenmelidir.

Nihai ürün PDF ise PDF'nin redaksiyonunu yapın. Dergiye gönderim sistemi yüklenen birden fazla dosyadan birleşik bir PDF oluşturuyorsa, gönderimi onaylamadan önce oluşturulan bu dosyayı indirin ve inceleyin.

17. Profesyonel Redaksiyon Ne Zaman Değerlidir?

Yazarlar kendi akademik belgelerini elbette redakte edebilir ve güçlü öz-redaksiyon becerileri geliştirmek son derece değerlidir. Ancak bağımsız bir profesyonel okurun özel avantajlar sunduğu durumlar da vardır.

Profesyonel redaksiyon özellikle şu durumlarda yararlıdır:

• belge bir doktora tezi veya doktora çalışmasıysa;
• makale rekabetin yüksek olduğu bir dergiye gönderiliyorsa;
• İngilizce, yazarın ana dili değildir;
• yazar belge üzerinde o kadar uzun süre çalışmıştır ki hataları görmek zorlaşmıştır;
• yayıncının veya üniversitenin katı gerekliliklerine uyulması gerekiyorsa;
• belge, karmaşık kaynakçalar, tablolar veya özel terminoloji içeriyorsa; ya da
• son tarih önemlidir ve daha sonra düzeltme fırsatı çok az olacaktır.

Profesyonel bir redaktör, yazarların kendi başlarına tam olarak sağlayamayacağı bağımsız bir “ikinci göz” işlevi görür. En büyük değer çoğu zaman çarpıcı hataları düzeltmekte değil, birlikte bir belgenin düzenli ve profesyonel görünüp görünmediğini belirleyen onlarca ya da yüzlerce küçük sorunu saptamakta yatar.

Sonuç

Başarılı akademik redaksiyon, yazım hatalarını basitçe aramaktan ziyade, yoğun entelektüel dikkat gerektiren bir faaliyettir. Dile, anlama, tutarlılığa, kaynakçalara, biçimlendirmeye, alanın teamüllerine ve dış gerekliliklere yakından dikkat etmeyi gerektirir.

Kendi çalışmanızı redakte ederken temel zorluk, metne aşinalığın üstesinden gelmektir. Metinle aranıza mesafe koyun, yavaş okuyun, redaksiyon işlemini ayrı turlar hâlinde yürütün ve tek bir son okumaya güvenmek yerine yapılandırılmış kontrol listeleri kullanın. Başka bir yazarın belgesini redakte ederken de ölçülü olmak aynı derecede önemlidir. Gerçek hataları düzeltin, gerektiğinde açıklık sağlayın, yazarın kendine özgü üslubunu koruyun ve amaçlanan anlamdan emin olmadığınızda yorum ekleyin.

Her şeyden önce redaksiyon sistematik olmalıdır. Önce genel yapıyı, ardından cümleleri ve son olarak tek tek ayrıntıları kontrol edin; kaynakçaları ve şekilleri ayrı ayrı doğrulayın; makaleyi derginin veya üniversitenin yönergeleriyle karşılaştırın ve teslim etmeden önce son biçimlendirilmiş sürümü inceleyin.

Dikkatle yapıldığında redaksiyon, hataları gidermekten daha fazlasını sağlar. Güçlü araştırmaların ve gelişmiş fikirlerin, okurlara gereksiz engeller olmadan ulaşmasına yardımcı olur. Sonuç, doğru, güvenilir ve profesyonel görünen; editörlere, hakemlere, sınav değerlendiricilerine ve diğer okurlara en önemli noktaya, çalışmanın kendisine odaklanma güveni veren bir metindir.

Düzenleme ve Düzeltme Hizmetlerimiz Neden Tercih Edilmeli?

Proof-Reading-Service.com olarak, geniş ve özverili akademik ve bilimsel uzman ekibimiz aracılığıyla yüksek kaliteli dergi makalesi düzenleme, tez düzeltisi ve çevrim içi düzeltme hizmetleri sunuyoruz. Düzeltmenlerimiz, lisansüstü niteliklere sahip anadili İngilizce olan kişilerdir ve uzmanlık alanları çok çeşitli disiplinleri kapsar. Bu sayede, farklı türlerde akademik belgeler hazırlayan uluslararası araştırmacıları destekleyebiliyoruz.

Makale düzenleme ekibimizin üyeleri, akademik dergilerde yayımlanması amaçlanan makaleler üzerinde düzenli olarak çalışır; dil bilgisi, yazım, noktalama, açıklık, tutarlılık, kaynakça ve biçimlendirmeyi kontrol ederken yazarların dergi yönergelerine uymasına yardımcı olurlar. Uzmanlarımız, profesyonel düzeltinin bir belgenin yazarın anlamını veya akademik üslubunu gereksiz yere değiştirmeden geliştirmesi gerektiğini bilir.

Bilimsel düzenleme hizmetlerimiz çok çeşitli bilim dallarındaki yazarları desteklerken, tıbbi düzenleme uzmanlarımız tıp ve sağlıkla ilgili araştırmalar üzerinde çalışır. Ayrıca, uzun ve karmaşık belgelerde dile, tutarlılığa, yapıya ve sunuma titizlikle dikkat edilmesini isteyen doktora araştırmacıları için kapsamlı doktora tezi düzenleme hizmeti de sunuyoruz.

Bir araştırma makalesi, doktora tezi, tez çalışması, kitap taslağı, bilimsel makale veya profesyonel rapor hazırlıyor olmanız fark etmeksizin, uzman insan düzeltisi metninizin doğru, özenle hazırlanmış ve hedef kitlesine sunulmaya hazır olmasını sağlamaya yardımcı olabilir.

Akademik veya bilimsel bir dergi için makale hazırlıyorsanız, Dergi Yayınlama Rehberi ilginizi çekebilir. Bu rehbere, Araştırmaları Dergilerde Yayımlama İpuçları ve Tavsiyeleri web sitemiz üzerinden ulaşabilirsiniz. Rehber; makale hazırlama, dergi seçimi, hakem değerlendirmesi ve yayın süreci hakkında ek bilgiler sunar.