İyi Organize Edilmiş Bilimsel Bir Makale Nasıl Tasarlanır ve Yazılır

İyi Düzenlenmiş Bir Bilimsel Makale Nasıl Tasarlanır ve Yazılır?

Giriş: Düzenleme Bilimsel İletişimin Bir Parçasıdır

Bilim insanları genellikle makalelerinin okunmasını, anlaşılmasını, tartışılmasını ve atıf almasını istedikleri için dergi makaleleri yazar. Ancak araştırmanın kalitesi tek başına okuyucuların araştırmanın önemini fark etmesini garanti etmez. Bir çalışma özgün veriler, titiz yöntemler ve değerli sonuçlar içerebilir; fakat makale kötü düzenlenmişse okuyucular ne yapıldığını, bunun neden önemli olduğunu ve kanıtların tek tek parçalarının birbiriyle nasıl örtüştüğünü anlamakta zorlanabilir.

Bu nedenle iyi bir düzen, bilim tamamlandıktan sonra eklenen kozmetik bir özellik değildir. Bilimin iletişiminin kendisinin bir parçasıdır. Editörler ve hakemler, temel katkıyı hızlıca belirleyebilmelidir. Okuyucuların arka plandan araştırma sorusuna, yöntemlerden bulgulara ve bulgulardan yoruma geçmesine yardımcı olacak açık yönlendirmelere ihtiyacı vardır. Bu geçişler zayıfsa, güçlü bir çalışma bile karmaşık veya ikna edici olmaktan uzak görünebilir.

Bu sorundan kaçınmanın en etkili yolu, bilimsel makaleyi özenle oluşturulmuş bir fikirler dizisi olarak görmektir. Her bölümün belirli bir amacı vardır, her paragraf bir ana noktayı ilerletir ve her cümle bu noktaya katkıda bulunur. Makalenin bütünü, abartı, tekrar veya gereksiz sapmalar olmadan araştırma hakkında tutarlı bir anlatı sunmalıdır.

1. Ana Mesajla Başlayın

Bölümleri ve paragrafları tasarlamadan önce makalenin ana mesajını belirleyin. Makaleyi bitirdikten sonra okuyucuların neyi hatırlamasını istediğinizi kendinize sorun.

Yararlı bir ana mesaj şu biçimlerden birini alabilir:

• bu çalışma, daha önce fark edilmemiş bir ilişkiyi ortaya koyar;
• bu deney, bir yöntemin diğerinden daha iyi performans gösterdiğini ortaya koyar;
• bu veri kümesi, çözüme kavuşturulmamış bir soru hakkında yeni kanıtlar sunar;
• bu model, belirli koşullar altında tahmini iyileştirir;
• bu analiz, yerleşik bir yoruma meydan okumaktadır.

Temel katkıyı bir veya iki açık cümleyle ifade edemiyorsanız, makalenin henüz yeterince odaklanmış bir argümanı olmayabilir.

2. Yazmaya Başlamadan Önce Mantıksal Bir Sıralama Oluşturun

Ana mesaj netleştikten sonra, bu mesajı desteklemek için gereken temel noktaların taslağını oluşturun. Bu noktalar, okuyucuya kaçınılmazmış gibi gelen bir sırayla yer almalıdır.

Örneğin sıra şöyle olabilir:

1. Önemli bir sorun vardır.
2. Önceki araştırmalar, bu sorunun belirli bir yönünü çözüme kavuşturmamıştır.
3. Bu çalışma, belirli bir yöntem kullanarak bu boşluğu ele almaktadır.
4. Analiz, birkaç temel bulgu ortaya koyar.
5. Bu bulgular, soruna ilişkin anlayışımızı netleştirir veya değiştirir.
6. Çıkarımlar ve sınırlılıklar gelecekteki araştırmalara yön verir.

Bu basit görünebilir; ancak böyle bir planlama, bölümleri tek tek yazıp daha sonra makalenin tutarlı bir ilerleyişten yoksun olduğunu fark etme gibi yaygın bir sorunu önler.

Taslak, makale geliştikçe değiştirilebilir; ancak araştırma sorusunu ve bu soruyu yanıtlamak için gereken kanıtları merkeze almaya devam etmelidir.

3. Dergi Yapısını Mantığın Yerine Değil, Bir Çerçeve Olarak Kullanın

Birçok bilimsel dergi, bilinen IMRAD yapısını kullanır:

• Giriş
• Yöntemler
• Bulgular
• Tartışma

Bu yapı kullanışlıdır; çünkü okuyucular her bölümde ne tür bilgiler bekleyeceklerini zaten bilirler. Ancak bilgileri doğru başlıkların altına yerleştirmek, tek başına iyi düzenlenmiş bir makale oluşturmaz.

Her bölümün kendine özgü bir iç mantığı olmalıdır. Giriş bölümü mantıksal olarak araştırma sorusuna doğru daralmalıdır. Yöntemler bölümü, gerçek çalışma sürecini veya başka bir açık düzenleme ilkesini izlemelidir. Bulgular, belirtilen amaçları yanıtlayan bir sırayla sunulmalıdır. Tartışma bölümü ise ilgisiz bir gözlemler derlemesi sunmak yerine, bu bulguları aynı kavramsal sıra içinde yorumlamalıdır.

Bu nedenle yazarlar, derginin zorunlu yapısını kendi dikkatle tasarlanmış anlatılarıyla birleştirmelidir.

4. Giriş Bölümünü Bir Huni Olarak Tasarlayın

Giriş bölümü, geniş bağlamdan çalışmanın ele aldığı özgül soruya doğru ilerlemelidir. Alan hakkında bilinen her şeyi gözden geçirmeye çalışmamalıdır.

Güçlü bir Giriş bölümü genellikle dört soruyu yanıtlar:

1. Daha geniş kapsamlı sorun veya konu nedir?
2. Şu anda ne biliniyor?
3. Hangi noktalar bilinmiyor veya belirsizliğini koruyor?
4. Bu çalışma tam olarak neyi araştırmayı amaçlıyor?

Son paragraf, makalenin amacını hiçbir kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya koymalıdır. Araştırma soruları, hipotezler veya amaçlar açıkça belirtilmeli ve daha sonra Yöntemler ile Bulgular bölümlerinde raporlananlarla uyumlu olmalıdır.

Zayıf bir Giriş bölümü çoğu zaman gereğinden fazla arka plan bilgisi içerir ve asıl araştırma sorusunu birkaç sayfa geciktirir. Daha iyi bir Giriş bölümü, bağlam oluşturmak ve çalışmayı gerekçelendirmek için yalnızca gerekli literatürü kullanır.

5. Her Paragrafın Tek Bir Ana İş Yapmasını Sağlayın

Paragraflar, bir makalenin temel düzenleme birimleridir. Her biri tek bir merkezi nokta etrafında oluşturulmalıdır.

Yararlı bir paragraf çoğu zaman şunları içerir:

• ana fikri belirten bir konu cümlesi;
• destekleyici kanıt veya açıklama;
• uygun olduğunda yorum;
• sonraki noktaya bağlanan bir kapanış ya da geçiş cümlesi.

Bir paragraf birbiriyle ilgisiz birkaç fikir içeriyorsa onu bölün. Art arda gelen birkaç paragraf esasen aynı fikri tekrarlıyorsa bunları birleştirin veya sadeleştirin.

Okuyucular, her paragrafın açılış cümlesine göz gezdirerek argümanın temel ilerleyişini anlayabilmelidir.

6. Fikirler Arasındaki İlişkileri Göstermek İçin Geçişler Kullanın

İyi bir bilimsel metin, birbirinden kopuk ifadelerden oluşan bir derleme gibi görünmemelidir. Okuyucuların bir noktanın sonraki noktayla nasıl ilişkili olduğunu anlaması gerekir.

Geçişler şunları gösterebilir:

• karşıtlık: ancak, aksine, yine de;
• devamlılık: ayrıca, benzer şekilde, ek olarak;
• neden: bu nedenle, sonuç olarak, çünkü;
• sıralama: ilk olarak, sonrasında, son olarak;
• niteleme: -mesine rağmen, iken, karşın;
• örnekleme: örneğin, özellikle, bilhassa.

Geçişler mekanik biçimde eklenmemelidir. Gerçek mantıksal ilişkileri yansıtmalıdır.

Bölüm açılışlarında da geçişlere ihtiyaç vardır. Örneğin Tartışma bölümünün ilk cümlesi, tamamen yeni bir konuya giriş yapmak yerine genellikle okuyucuları ana araştırma sorusuyla veya temel bulgularla yeniden buluşturmalıdır.

7. Yöntemleri Tekrarlanabilirlik İçin Düzenleyin

Yöntem bölümü, okuyucuların tam olarak ne yapıldığını anlamasını ve mümkün olduğunda çalışmayı tekrarlayabilmesini sağlamalıdır.

Organizasyonu araştırma tasarımına bağlıdır; ancak yararlı alt bölümler genellikle şunları içerir:

• çalışma tasarımı;
• katılımcılar veya örneklemler;
• materyaller veya araçlar;
• prosedürler;
• değişkenler veya sonuçlar;
• istatistiksel veya analitik yöntemler;
• etik kurul onayı.

Prosedürler için kronolojik sıra iyi sonuç verirken karmaşık deneysel tasarımlar için kavramsal gruplandırma daha uygun olabilir.

Yöntemle ilgili bilgileri Bulgular ve Tartışma bölümlerine dağıtmaktan kaçının. Önemli kararlar, okuyucuların bunları bulmayı beklediği yerde açıklanmalıdır.

8. Bulguları Araştırma Sorularıyla Aynı Sırayla Sunun

Bulgular bölümü, analizlerin gerçekleştirilme sırasındaki bulguları yalnızca bu sırayla raporlamamalıdır. Bunun yerine, bilimsel argümanı izlemeyi kolaylaştıran bir sırayla sunun.

Giriş Bölümü üç amaç belirtiyorsa, sonuçları aynı sırayla raporlamayı düşünün.

En önemli bulgularla başlayın, ardından ikincil analizlere veya tamamlayıcı gözlemlere geçin. Dergi izin veriyorsa ve başlıklar yönlendirmeyi kolaylaştırıyorsa bunları kullanın.

Yaygın bir yapı şöyledir:

1. örneklem veya başlangıç özellikleri;
2. birincil sonuç;
3. ikincil sonuçlar;
4. ek veya duyarlılık analizleri.

Dergi, Bulgular ve Tartışma bölümlerini birleştirmediği sürece, Bulgular bölümünde her bulguyu kapsamlı biçimde yorumlamayın. Kanıtları açıkça sunun ve daha geniş anlamını Tartışma bölümüne bırakın.

9. Tabloları ve Şekilleri Yapısal Araçlar Olarak Kullanın

Tablolar ve şekiller, argümanın bir parçasıdır. Yalnızca metni tekrarlamamalıdırlar.

Güçlü bir şekil bir örüntüyü hızla ortaya çıkarabilir; iyi bir tablo ise birkaç paragraftan daha verimli biçimde kesin değerleri sunabilir.

Görsel materyal tasarlarken:

• her tabloya veya şekle tek ve net bir amaç verin;
• bilgilendirici açıklamalar kullanın;
• öğeleri göründükleri sıraya göre numaralandırın;
• metinde her tabloya ve şekle atıfta bulunun;
• metindeki tüm değerleri tekrarlamaktan kaçının;
• etiketlerin, birimlerin ve açıklamaların tutarlı olmasını sağlayın.

Okuyucular, bir şeklin ana mesajını makalenin birbirinden uzak bölümlerinden yeniden çıkarmak zorunda kalmadan anlayabilmelidir.

10. Tartışmayı Giriş Bölümünü Yanıtlayacak Şekilde Tasarlayın

İyi tasarlanmış bir Tartışma, makalenin başında ortaya konan soruları yanıtladığı için tatmin edici bir sonlanma hissi yaratır.

Yararlı bir yapı şöyledir:

1. temel bulguları belirtin;
2. bunları araştırma sorusuyla ilişkili olarak yorumlayın;
3. bunları önceki çalışmalarla karşılaştırın;
4. kuramsal veya pratik çıkarımları açıklayın;
5. güçlü yönleri ve sınırlılıkları tartışın;
6. gelecekteki araştırma gereksinimlerini belirleyin;
7. açık bir sonuçla bitirin.

Tartışmayı ikinci bir literatür taramasına dönüştürmekten kaçının. Önceki çalışmalar, bulgularınızı yorumlamaya yardımcı oldukları için tanıtılmalıdır.

11. İddiaları Kanıtlarla Orantılı Tutun

Düzen, argümanın gücüyle yakından bağlantılıdır. Her iddia, kendisinden önce sunulan kanıtlardan mantıksal olarak türemelidir.

Çalışma tasarımı gerçekten böyle bir kesinliği desteklemediği sürece “kanıtlar” veya “kesin olarak gösterir” gibi ifadelerden kaçının. Gözlemsel araştırmalar genellikle “ile ilişkiliydi”, “düşündürmektedir” veya “ile tutarlıdır” gibi temkinli ifadeleri gerektirir.

Bu, entelektüel güvenilirliğin korunmasına yardımcı olur ve hakemlerin aşırı yorum yapıldığı yönünde itiraz etme olasılığını azaltır.

12. Yapıyı Görünür Kılmak İçin Başlıkları Kullanın

Başlıklar, okuyucuların makalenin nasıl düzenlendiğini ve belirli bilgilerin nerede bulunabileceğini anlamasına yardımcı olur.

Etkili başlıklar şunları yapmalıdır:

• bölümü doğru biçimde tanımlamak;
• tutarlı bir hiyerarşi izlemek;
• kısa kalmak;
• derginin istediği büyük-küçük harf kullanım biçimine uymak;
• gereksiz tekrarları önlemek.

Başlıkları tek başına bir taslak olarak okuyun. Makalenin temel mantığını ortaya koyuyorlarsa yapı muhtemelen iyi işliyordur.

13. Başlık, Makalenin Yapısının Bir Parçasıdır

Başlık, potansiyel bir okuyucunun bilimsel makalede sıklıkla gördüğü ilk bölümdür. Veri tabanı aramalarında, dergi içindekiler sayfalarında, kaynakçalarda, atıf bildirimlerinde ve çevrim içi önerilerde görünür.

Güçlü bir başlık şöyle olmalıdır:

• özgül;
• doğru;
• bilgilendirici;
• makul ölçüde kısa;
• ilgili ve aranabilir terminoloji açısından zengin.

Daha bilgilendirici bir başlık gerçek konuyu belirtebiliyorsa “... Üzerine Bir Çalışma” gibi belirsiz ifadelerden kaçının.

Karşılaştırın:

Daha güçlü başlık, okuyuculara neyin araştırıldığını, hangi maruziyetin söz konusu olduğunu ve hangi popülasyonun incelendiğini hemen bildirir.

14. Özeti Küçük Bir Makale Olarak Ele Alın

Özet, en önemli yapısal bileşenlerden biridir; çünkü birçok okuyucu, makalenin tamamına erişip erişmeyeceğine özetine dayanarak karar verir.

Güçlü bir bilimsel özet genellikle şunları içerir:

• kısa arka plan veya bağlam;
• amaç;
• yöntemler;
• başlıca sonuçlar;
• ana sonuç.

Özet, makalenin tamamının yapısını ve vurgularını yansıtmalıdır. Bir bulgu özette merkezi bir yere sahipse, makalede de merkezi bir yere sahip olmalıdır. Bir sınırlılık, yorumlamayı önemli ölçüde etkiliyorsa özet, makalenin Tartışma bölümünün izin verdiğinden daha güçlü bir iddiada bulunmamalıdır.

Yazarlar özeti, ana metin görece istikrarlı hâle geldikten sonra yazmalı, ardından özeti kısalık ve açıklık açısından bağımsız olarak gözden geçirmelidir.

15. Gerçek Arama Davranışlarına Uygun Anahtar Kelimeler Seçin

Anahtar kelimeler, veri tabanlarının makaleyi sınıflandırmasına ve makaleyle ilgili araştırmaları arayan okuyucularla buluşturmasına yardımcı olur. Bu nedenle, gerçek araştırmacıların kullandığı terminolojiyi yansıtmalıdır.

Yararlı anahtar kelimeler şunları tanımlayabilir:

• başlıca konu;
• araştırma evreni;
• ana yöntem;
• temel bir değişken;
• teorik veya klinik bağlam.

Anahtar kelime listesini, ayırt ediciliği çok düşük olacak kadar geniş terimlerle doldurmaktan kaçının. Örneğin “bilim”, “sağlık” veya “araştırma” tek başlarına nadiren yararlıdır.

Biyomedikal araştırmalarda MeSH gibi kontrollü bir sözlük varsa, derginin bunun kullanılmasını önerip önermediğini veya zorunlu tutup tutmadığını kontrol edin.

16. Başlığı, Özeti, Anahtar Kelimeleri ve Ana Metni Uyumlu Hâle Getirin

Bu aranabilir unsurlar, çalışmayı farklı terimlerle tanımlamak yerine birbirini desteklemelidir.

Başlıkta “makine öğrenmesi”, özette “yapay zekâ” kullanılıyor ve anahtar kelimelerde yalnızca çok dar bir algoritma adı yer alıyorsa, terminoloji bilinçli biçimde uyumlu hâle getirilmiş olsaydı dizinleme daha etkili olabilirdi.

Tutarlılık okuyuculara da yardımcı olur. Terimler arasında ayrım yapmak için gerçek bir neden olmadıkça, önemli kavramlar aynı adlarla anılmalıdır.

17. Dergi Sınırlarını En Baştan Dikkate Alın

Kelime sınırları son aşamada karşılaşılacak bir biçimlendirme zahmeti olarak görülmemelidir. Makalenin tasarımını etkiler.

Taslağı hazırlamadan önce şunları kontrol edin:

• ana metin kelime sınırı;
• özet kelime sınırı;
• belirtilmişse azami başlık uzunluğu;
• izin verilen tablo ve şekil sayısı;
• kaynak sınırları;
• ek materyal politikaları.

Dergi 4.000 kelimeye izin veriyor ve ilk taslağınız 8.000 kelimeyse, sorun yalnızca gereksiz sözcük kullanımı değildir. Makalenin muhtemelen daha odaklı bir yapısal plana ihtiyacı vardır.

18. Bölümler Arasındaki Tekrarları Kaldırın

Bilimsel makalelerde bilgiler çoğu zaman gereksiz yere tekrarlanır. Giriş bir kavramı açıklar, Yöntem bunu tekrarlar, Bulgular yeniden ifade eder ve Tartışma da kavramı bir kez daha ele alır.

Yönlendirme amacıyla bir miktar tekrar gereklidir; ancak her bölümün kendine özgü bir amacı olmalıdır.

Şunları sorun:

• Giriş bölümü çalışmanın neden gerekli olduğunu açıklıyor mu?
• Yöntem bölümü ne yapıldığını açıklıyor mu?
• Bulgular bölümü ne bulunduğunu açıklıyor mu?
• Tartışma bölümü bulguların ne anlama geldiğini açıklıyor mu?

Aynı paragraf iki farklı bölümde hiçbir değişiklik yapılmadan kullanılabiliyorsa, amacı yeterince açık olmayabilir.

19. Terminolojiyi Tutarlı Tutun

Yazarlar bazen tekrarı önlemek için terminolojiyi çeşitlendirir; ancak bilimsel yazımda eş anlamlı sözcüklerin aşırı kullanımı belirsizlik yaratabilir.

Yöntem bölümünde bir gruba “katılımcılar” deniyorsa, bu sözcükler farklı anlamlar taşımadığı sürece sonraki bölümlerde gelişigüzel biçimde “denekler”, “yanıtlayıcılar” veya “hastalar” olarak değiştirmeyin.

Aynı durum şunlar için de geçerlidir:

• değişken adları;
• deney grupları;
• hastalık adları;
• teknik yöntemler;
• ölçüm birimleri;
• kısaltmalar;

Tutarlılık, bilişsel çabayı azaltır ve okuyucuların mantıksal akışı takip etmesine yardımcı olur.

20. Kaynakları Yapıyı Destekleyecek Şekilde Kullanın

Kaynaklar stratejik biçimde kullanılmalıdır. Giriş bölümünde atıf yapılan literatür, araştırma boşluğunun ortaya konmasına yardımcı olmalıdır. Yöntem bölümündeki kaynaklar, yerleşik teknikleri gerekçelendirebilir. Tartışma bölümündeki kaynaklar ise benzerlikleri, farklılıkları ve çıkarımları yorumlamaya yardımcı olmalıdır.

Bir referansın hangi iddiayı desteklediği belirsizse, cümlenin sonunda çok sayıda atıfı kümelendirmekten kaçının. Gerektiğinde cümleyi bölün veya fikirleri daha açık biçimde belirli kaynaklara atfedin.

Ayrıca önemli güncel çalışmaların da dahil edildiğini kontrol edin. Aksi takdirde iyi düzenlenmiş bir makale, literatür temeli güncel değilse alandan kopuk görünebilir.

21. Okurun Sorularını Göz Önünde Bulundurarak Yazın

Makalenin her aşamasında, eleştirel bir okuyucunun sorabileceği soruları hayal edin.

Giriş bölümünde:

• Bu neden önemli?
• Mevcut bilgide ne eksik?

Yöntem bölümünde:

• Çalışma tam olarak nasıl yürütüldü?
• Bu yaklaşım neden uygundu?

Bulgular bölümünde:

• Çalışma gerçekte ne buldu?
• Hangi bulgular en önemli?

Tartışma bölümünde:

• Bu sonuçlar ne anlama geliyor?
• Ne kadar emin olabiliriz?
• Bu çalışma neyi değiştiriyor?

Bu soruları okurların doğal olarak karşılaşacağı sırayla yanıtlamak, makalenin daha akıcı ve ikna edici olmasını sağlar.

22. Yapıyı Dilden Ayrı Olarak Revize Edin

En yararlı revizyon tekniklerinden biri, yapısal düzenlemeyi cümle düzeyinde redaksiyondan ayırmaktır.

Önce şunları sorun:

• Bölümler doğru sırada mı?
• Her paragraf argümana hizmet ediyor mu?
• Önemli sonuçların yeri kolayca bulunabiliyor mu?
• Tekrarlanan bir şey var mı?
• Mantıksal boşluklar var mı?

Yalnızca yapı sağlamlaştıktan sonra dil bilgisine, noktalama işaretlerine, cümle akışına ve sözcük seçimine yoğunlaşmalısınız.

Daha sonra silinecek bir paragrafı cilalamak zaman kaybıdır. Bu nedenle yapısal revizyon önce yapılmalıdır.

23. Makaleyi Ters Taslakla Test Edin

Ters taslak, basit ama güçlü bir tekniktir. Makaleyi yazdıktan sonra her paragrafın yanına, temel işlevini özetleyen kısa bir cümle yazın.

Ardından yalnızca bu özetleri okuyun.

Şunları fark edebilirsiniz:

• iki paragraf aynı noktayı vurguluyor;
• argümanda önemli bir adım eksik;
• bir paragrafta birbiriyle ilgisiz birkaç fikir yer alıyor;
• Tartışma bölümü Bulguların sırasını izlemiyor;
• önemli bir kavram çok geç ortaya çıkıyor.

Taslağı yeniden düzenlemek, makalenin tamamını tekrar tekrar okumaktan genellikle daha kolaydır.

24. Bağımsız Okur Görüşü Alın

Yazarlar kendi çalışmalarını, makalelerini yeni okuyucuların okuduğu gibi deneyimleyemeyecek kadar iyi bilir. Bir meslektaşınızdan tamamlanmaya yakın bir taslağı okumasını ve argümanı takip etmenin zorlaştığı yerleri belirlemesini isteyin.

Özellikle yararlı bir soru şudur:

Bu anlar, dil bilgisi yazılımlarının belirleyemediği yapısal sorunları çoğu zaman ortaya çıkarır.

Profesyonel bir akademik editör veya insan redaktör, gönderimden önce dil, başlıklar, kaynaklar, biçimlendirme ve sunumdaki tutarsızlıkları belirlemenize de yardımcı olabilir.

25. Gönderim Öncesi Pratik Düzenleme Kontrol Listesi

Sonuç

İyi düzenlenmiş bir bilimsel makale, araştırmayı doğru biçimde sunmanın ötesine geçer. Okuyucuları araştırma boyunca, temel soruyu, kanıtları ve sonuçları anlamalarını ve hatırlamalarını kolaylaştıracak şekilde yönlendirir.

Süreç, makalenin ana mesajını belirlemek ve destekleyici noktaları mantıksal bir sıraya koymakla başlar. Giriş, Yöntemler, Bulgular ve Tartışma gibi standart dergi bölümleri temel bir çerçeve sağlar; ancak yazarlar bu bölümlerin içinde ve bölümler arasında da tutarlılık oluşturmalıdır. Her paragraf açık bir işlev üstlenmeli, geçişler fikirler arasındaki ilişkileri ortaya koymalı, tablo ve şekiller ise argümana doğrudan katkıda bulunmalıdır.

Başlık, özet ve anahtar kelimelerde düzen de aynı derecede önemlidir. Bu unsurlar, potansiyel okuyucular ve arama sistemleri için makalenin ilk temas noktasıdır. Özgül, doğru ve makaleyle tutarlı olduklarında, doğru hedef kitlenin çalışmayı keşfetme ve okuma olasılığını artırırlar.

İyi bir bilimsel yazım bu nedenle yalnızca yapılan her şeyi bildirmekten ibaret değildir. Okuyucuların neye, ne zaman ihtiyaç duyduğunu ve her bir bilgi parçasının bütüne nasıl katkıda bulunduğunu belirlemeyi gerektirir. Dikkatli planlama yapan, yapısal olarak gözden geçiren ve titizlikle düzeltme yapan yazarlar, editörlerin ve hakemlerin değerlendirmesinin daha kolay olduğu, okuyucuların kullanması ve atıf yapması açısından daha yararlı makaleler üretir.

Düzenleme ve Düzeltme Hizmetlerimizi Neden Tercih Etmelisiniz?

Proof-Reading-Service.com olarak, geniş ve son derece özverili akademik ve bilimsel profesyonel ekibimiz aracılığıyla en yüksek kalitede dergi makalesi düzenleme, tez düzeltme ve çevrim içi düzeltme hizmetleri sunuyoruz. Tüm düzeltmenlerimiz, kendi lisansüstü derecelerini almış ana dili İngilizce olan kişilerdir ve uzmanlık alanları o kadar geniş bir disiplin yelpazesini kapsamaktadır ki uluslararası müşterilerimize, başarılı bir yayımlama için her tür akademik makaleyi geliştirmek ve kusursuzlaştırmak üzere araştırma düzenleme konusunda yardımcı olabiliyoruz.

Özenle eğitilmiş el yazması düzenleme ve redaksiyon ekibimizin birçok üyesi, akademik dergilerde yayımlanmak üzere hazırlanan makaleler üzerinde ağırlıklı olarak çalışmakta; her makalede kullanılan kaynakçanın ve biçimlendirmenin, derginin yazarlar için talimatlarına uygun olmasını sağlamak ve dil bilgisi, yazım, noktalama ile yazım hatalarını düzeltmek için titiz dergi düzenleme standartlarını uygulamaktadır. Bu sayede müşterilerimizin araştırmalarını, editörleri etkilemek ve yayımlanmayı başarmak için gereken açık ve doğru biçimde sunmalarını sağlıyoruz.

Çok çeşitli bilimsel dergi makalelerinin yazarlarına yönelik bilimsel redaksiyon hizmetlerimiz özellikle rağbet görmektedir; ancak el yazması redaksiyon hizmetleri de sunuyor ve tüm akademik disiplinlerdeki ve bunların dışındaki el yazmalarını redakte edip düzenleyecek deneyim ve uzmanlığa sahibiz.

Tıbbi redaksiyon hizmetleri konusunda uzmanlaşmış ekip üyelerimiz bulunmaktadır. Uzmanlarımızdan bazıları zamanlarını yalnızca tez redaksiyonuna ve el yazması redaksiyonuna ayırarak akademisyenlere, en titiz doktora tezi düzenleme ve dergi makalesi redaksiyonu uygulamalarıyla biçimlendirme ve dil kullanımlarını geliştirme fırsatı sunmaktadır.

İster sunmak üzere bir konferans bildirisi hazırlıyor, ister meslektaşlarınızla paylaşacağınız bir ilerleme raporunu gözden geçiriyor, isterse yayımlanacak bilimsel bir makaleyi düzenleyip mükemmelleştirme gibi zorlu bir görevle karşı karşıya oluyor olun, profesyonel ekibimizin nitelikli bir üyesi paha biçilmez yardım sağlayabilir ve yazılı çalışmanız konusunda kendinize daha fazla güvenmenize yardımcı olabilir.

Akademik veya bilimsel bir dergi için makale hazırlıyorsanız ya da yakın gelecekte hazırlamayı planlıyorsanız, web sitemizde bulunan Dergi Yayını Rehberi ve Araştırmaları Dergilerde Yayımlamaya İlişkin İpuçları ve Tavsiyeler de ilginizi çekebilir.