Przydatne wskazówki dotyczące przekształcania pracy magisterskiej lub doktorskiej w artykuły naukowe

Przydatne wskazówki dotyczące przekształcania pracy dyplomowej lub rozprawy doktorskiej w artykuły naukowe

Ukończenie pracy dyplomowej lub rozprawy doktorskiej to ogromne osiągnięcie akademickie, ale dla wielu badaczy jest również początkiem kolejnego ważnego procesu: przekształcania lat badań w artykuły naukowe, które mogą dotrzeć do czytelników daleko poza komisją egzaminacyjną. Pracę dyplomową może przeczytać zaledwie garstka specjalistów, podczas gdy udany artykuł naukowy może zyskać międzynarodową widoczność, być cytowany przez innych badaczy oraz wykorzystywany w przyszłych badaniach, dydaktyce, polityce publicznej lub praktyce zawodowej.

Przekształcenie pracy doktorskiej lub magisterskiej w artykuły nadające się do publikacji nie polega jednak po prostu na wycięciu fragmentów pracy i połączeniu ich ze sobą. Przydatnym porównaniem jest różnica między powieścią a opowiadaniem. Wyodrębnienie kilku rozdziałów z powieści nie tworzy automatycznie udanego opowiadania, ponieważ obie formy mają inną strukturę, cel i oczekiwania odbiorców. Dokładnie tak samo rozdział pracy i artykuł naukowy to różne formy piśmiennictwa akademickiego.

Praca dyplomowa ma przede wszystkim wykazać, że rozumiesz swoją dziedzinę, opanowałeś odpowiednie metody badawcze i potrafisz przeprowadzić obszerne, samodzielne badanie. Zawiera zatem rozbudowane wprowadzenie, szczegółowe wyjaśnienia metodologiczne, kompleksowe omówienie literatury, a czasem także materiały zamieszczone głównie dlatego, że recenzenci mogą chcieć zobaczyć dowody na to, iż je uwzględniłeś.

Artykuł naukowy ma inny cel. Musi szybko i przekonująco przedstawiać jeden skoncentrowany wkład badawczy. Redaktorzy i recenzenci chcą wiedzieć, jaki problem podejmujesz, co jest oryginalnego w badaniu, jak przeanalizowałeś to zagadnienie, co odkryłeś oraz dlaczego te wyniki mają znaczenie. Wszystko, co zawiera artykuł, musi służyć temu nadrzędnemu celowi.

1) Zrozum, jak w praktyce wygląda artykuł naukowy w Twojej dziedzinie

Zanim zdecydujesz, które części swojej rozprawy powinny stać się artykułami, zapoznaj się z rodzajami publikacji już ukazujących się w Twojej dyscyplinie. To jeden z najbardziej przydatnych etapów przygotowań, ponieważ konwencje akademickie znacznie różnią się między dziedzinami.

Artykuł z zakresu badań klinicznych może mieć wysoce ustrukturyzowaną formę: Wprowadzenie, Metody, Wyniki i Dyskusja. Artykuł z zakresu literaturoznawstwa może rozwijać spójną interpretację wokół kilku tekstów podstawowych. Czasopismo socjologiczne może oczekiwać wyraźnego osadzenia teoretycznego, podczas gdy artykuł matematyczny może poświęcać stosunkowo niewiele miejsca omówieniu kontekstu, koncentrując się na dowodzie, metodzie i wyniku.

Przeczytaj uważnie kilka najnowszych artykułów i zadaj sobie pytania:

• Jak długa jest ta publikacja?
• Jak szybko autorzy przedstawiają problem badawczy?
• Jak obszerny jest przegląd literatury?
• Jak szczegółowo opisano metody?
• Jak uporządkowane są wyniki?
• Ile miejsca poświęca się dyskusji i interpretacji?
• Jak wyraźnie autorzy przedstawiają swój wkład?
• Jak wykorzystywane są tabele, ryciny i materiały uzupełniające?

Nie czytaj wyłącznie pod kątem tematyki. Czytaj jak autor. Zwracaj uwagę na kompozycję, tempo wywodu, długość akapitów, strukturę nagłówków oraz proporcje między opisem a analizą.

2) Skoncentruj się przede wszystkim na wybranych czasopismach

Ogólne konwencje obowiązujące w danej dyscyplinie mają znaczenie, ale wymagania poszczególnych czasopism są jeszcze ważniejsze. Jeśli masz już na myśli jedno lub dwa potencjalne czasopisma, dokładnie je przeanalizuj, zanim zaczniesz przerabiać swoją rozprawę.

Przeczytaj informacje o celach i zakresie czasopisma, instrukcje dla autorów oraz kilka niedawno opublikowanych artykułów. Poszukaj powtarzających się wzorców. Niektóre czasopisma preferują bardzo zwięzłe wprowadzenia. Inne oczekują rozbudowanego ujęcia teoretycznego. Niektóre nakładają ścisłe limity na liczbę źródeł, rycin lub tabel. Inne zachęcają do dołączania obszernych materiałów uzupełniających.

Instrukcje dla autorów mogą określać:

• maksymalna liczba słów,
• kategorie artykułów,
• długość i struktura abstraktu,
• wymagane nagłówki,
• styl cytowania i bibliografii,
• brytyjska czy amerykańska odmiana języka angielskiego,
• wymagania dotyczące rycin i tabel,
• zasady udostępniania danych,
• deklaracje etyczne,
• oraz wymagania dotyczące plików uzupełniających.

Znajomość tych szczegółów na wczesnym etapie pozwala zaprojektować artykuł pod kątem czasopisma, zamiast pisać ogólny manuskrypt i dopiero później na siłę dopasowywać go do wymaganej formy.

3) Zidentyfikuj najsilniejszy potencjalny artykuł w rozprawie

Gdy już zrozumiesz, jak powinien wyglądać artykuł nadający się do publikacji w Twojej dziedzinie, wróć do swojej rozprawy i przeanalizuj ją z zupełnie innego punktu widzenia. Nie pytasz już: „Co zawiera moja rozprawa?”. Pytasz: „Jaki jest najsilniejszy samodzielny wkład, który mogę wyodrębnić z tego dorobku badawczego?”

Potencjalne tematy artykułów mogą obejmować:

• jeden eksperyment z serii eksperymentów,
• jedno studium przypadku z projektu porównawczego,
• wyróżniający się zbiór danych,
• innowacyjna metodologia,
• jeden szczególnie istotny wynik,
• wniosek teoretyczny rozwinięty w kilku rozdziałach,
• ważny temat wyłaniający się z danych jakościowych,
• lub skoncentrowane porównanie dwóch tekstów, populacji lub kontekstów.

W idealnym przypadku wybrany temat powinien obejmować jedne z najbardziej oryginalnych, interesujących lub użytecznych wyników przedstawionych w rozprawie. Powinien również mieć wystarczający zakres, aby stać się podstawą pełnego artykułu, a nie jedynie krótkiego fragmentu analizy.

4) Wybierz jeden wyraźny główny temat

Większość artykułów naukowych zyskuje na posiadaniu jednego głównego celu. Nie oznacza to, że artykuł może zawierać tylko jeden wynik lub argument, lecz jego poszczególne elementy powinny składać się na wyraźnie rozpoznawalne pytanie centralne.

Na przykład rozprawa może zawierać cztery odrębne pytania badawcze. Próba uwzględnienia wszystkich czterech w jednym artykule może doprowadzić do powstania tekstu, który będzie sprawiał wrażenie skondensowanego i pozbawionego wyraźnego kierunku. Wybór najsilniejszego pytania i jego odpowiednie rozwinięcie zazwyczaj prowadzi do bardziej przekonującej publikacji.

Istnieją wyjątki. Dwa wyniki mogą być tak ściśle powiązane, że ich rozdzielenie osłabiłoby oba artykuły. Dwa studia przypadku mogą tworzyć użyteczny kontrast, który jest bardziej znaczący niż każde z nich z osobna. W takich sytuacjach właściwe może być uwzględnienie więcej niż jednego głównego elementu. Kluczowa jest spójność: czytelnicy nadal powinni móc opisać główny wkład artykułu w jednym lub dwóch zdaniach.

5) Zdecyduj, czy jeden rozdział rozprawy może posłużyć jako materiał wyjściowy

Niekiedy pojedynczy rozdział rozprawy zawiera już podstawę artykułu naukowego. Jest to szczególnie częste w rozprawach zorganizowanych jako seria odrębnych badań lub studiów przypadku, w których każdy rozdział przedstawia własne metody, dane i wyniki.

Jednak nawet w tej idealnej sytuacji rozdziału nie należy po prostu przesyłać jako artykułu. Został napisany na potrzeby rozprawy, a zatem prawdopodobnie zakłada znajomość informacji przedstawionych w innych częściach dokumentu. Może zawierać odwołania takie jak „jak omówiono w rozdziale 2” lub „ustalone wcześniej ramy teoretyczne”. Może również obejmować szczegóły metodologiczne albo materiały wprowadzające wymagane w rozprawie, lecz zbędne dla czytelników czasopisma.

Rozdział dostarcza zatem materiału wyjściowego, a nie gotowego artykułu. Zazwyczaj trzeba będzie:

• napisz nowy wstęp,
• stwórz samodzielny kontekst literaturowy,
• skondensuj opis metod,
• wybierz najistotniejsze wyniki,
• przeredaguj dyskusję,
• usuń charakterystyczne dla rozprawy zapowiedzi struktury,
• i opracuj wniosek odpowiedni dla węższego wkładu artykułu.

6) Utwórz nowy dokument roboczy dla każdego artykułu

Po określeniu możliwego kierunku utwórz całkowicie nowy dokument. Przeszukaj rozprawę pod kątem każdego fragmentu, tabeli, cytatu, wyjaśnienia metodologicznego, wyniku i odniesienia związanego z tym kierunkiem. Skopiuj potencjalnie przydatne materiały do nowego pliku.

Na tym etapie nie martw się, jeśli zgromadzisz zbyt dużo materiału. Celem jest stworzenie repozytorium, z którego można skonstruować artykuł.

Możesz uporządkować materiał pod tymczasowymi nagłówkami, takimi jak:

• Tło
• Istotna literatura
• Pytanie badawcze
• Metody
• Kluczowe wyniki
• Interpretacja
• Ograniczenia
• Implikacje

Gdy wszystko, co istotne, zostanie zebrane, możesz rozpocząć wybieranie, porządkowanie i przeredagowywanie materiału. Takie podejście jest często skuteczniejsze niż edytowanie bezpośrednio w rozprawie, ponieważ pomaga postrzegać artykuł jako niezależną publikację.

7) Napisz nowy artykuł, zamiast kompresować stary tekst

Kopiowanie materiału z rozprawy do dokumentu roboczego może zaoszczędzić czas, ale ostateczny artykuł powinien sprawiać wrażenie napisanego od nowa. Styl rozprawy często zawiera obszerne wyjaśnienia, ponieważ recenzenci muszą otrzymać dowody twojej wiedzy i toku rozumowania. Styl artykułu naukowego musi być zazwyczaj bardziej precyzyjny i oszczędny.

Rozważ napisanie akapitów od nowa na podstawie idei i dowodów zawartych w rozprawie, zamiast wielokrotnie skracać istniejące zdania. Rozpoczęcie od zera często prowadzi do jaśniejszego wywodu, ponieważ piszesz z myślą o celu nowego artykułu, a nie próbujesz zachować pierwotnej struktury rozprawy.

Przydatnym testem jest wyobrażenie sobie, że czytelnicy czasopisma nigdy nie zobaczą rozprawy. Wszystko, co jest im potrzebne do zrozumienia artykułu, musi się w nim znaleźć, ale nic, co nie służy konkretnemu pytaniu artykułu, nie powinno pozostać.

8) Zrekonstruuj wstęp wokół celu artykułu

Jedna z największych zmian zwykle zachodzi we wstępie. Wstępy do prac doktorskich często zawierają obszerny rys historyczny, definicje, wyjaśnienia teoretyczne i zapowiedzi kolejnych rozdziałów. Wstęp do artykułu naukowego musi znacznie szybciej przejść do konkretnego problemu badawczego.

Skuteczny wstęp do artykułu powinien zasadniczo określać:

• obszar badań,
• konkretny problem lub luka,
• najbardziej istotny dorobek naukowy,
• omawiane pytanie lub cel,
• i wkład, jaki wniesie artykuł.

Wszystko inne należy poddać krytycznej ocenie. Jeśli akapit przedstawia fascynujące tło historyczne, ale nie pomaga czytelnikom zrozumieć problemu badawczego artykułu, prawdopodobnie powinien pozostać w pracy doktorskiej, a nie w artykule.

9) Skróć przegląd literatury, nie osłabiając argumentacji

Przegląd literatury w pracy doktorskiej pokazuje szerokie opanowanie dorobku naukowego. Przegląd literatury w artykule musi być selektywny. Celem nie jest udowodnienie, że przeczytałeś wszystko, co wiąże się z daną dziedziną, lecz wyjaśnienie kontekstu naukowego niezbędnego do zrozumienia artykułu.

Nadaj priorytet:

• fundamentalnych badań bezpośrednio związanych z pytaniem,
• najnowszych istotnych badań,
• badań, które potwierdzają lub podważają twoje ustalenia,
• oraz publikacje, które pomagają zdefiniować lukę badawczą, którą wypełnia artykuł.

Nie skracaj po prostu równomiernie przeglądu literatury z pracy doktorskiej. Przebuduj go zgodnie z potrzebami nowego artykułu.

10) Skróć opis metodologii, zachowując możliwość odtworzenia badania

Sekcja metodologiczna często wymaga rozważnego osądu. Praca doktorska zwykle zawiera obszerne uzasadnienie decyzji metodologicznych, ponieważ recenzenci muszą ocenić znajomość projektu badania. Czytelnicy czasopism potrzebują wystarczająco szczegółowych informacji, aby ocenić badanie i, w stosownych przypadkach, je odtworzyć, ale rzadko potrzebują pełnej intelektualnej historii każdego wyboru proceduralnego.

Zachowaj informacje dotyczące:

• schematu badania,
• uczestników lub źródeł danych,
• procedur doboru próby lub selekcji,
• materiałów i instrumentów,
• niezbędnych procedur,
• metod analitycznych,
• oraz informacje o uzyskanych zgodach etycznych.

Usuń lub skróć obszerne wyjaśnienia odrzuconych alternatyw, drobnych korekt pilotażowych oraz szczegółów proceduralnych, które nie wpływają na interpretację. Jeśli czasopismo dopuszcza materiały uzupełniające, część wartościowej, lecz obszernej dokumentacji metodologicznej można przenieść właśnie tam.

11) Wybieraj wyniki zamiast przedstawiać wszystko

Praca doktorska często dokumentuje znacznie więcej dowodów, niż powinien zawierać pojedynczy artykuł naukowy. Może to utrudniać wybór, ponieważ przygotowanie każdej tabeli, przeprowadzenie każdego testu, wyodrębnienie każdego wątku z wywiadów czy sformułowanie każdej obserwacji tekstowej mogło wymagać znacznego nakładu pracy. Niemniej artykuł powinien zawierać tylko te wyniki, które służą jego głównej tezie.

Zadaj każde z poniższych pytań w odniesieniu do każdego wyniku:

• Czy odpowiada na pytanie badawcze artykułu?
• Czy zapewnia niezbędny kontekst dla kluczowego ustalenia?
• Czy ma to istotny wpływ na interpretację?
• Czy wykluczenie tego wyniku sprawi, że argumentacja będzie wprowadzająca w błąd?

Jeśli odpowiedź na wszystkie te pytania brzmi „nie”, wynik można prawdopodobnie pominąć lub przeznaczyć do innej publikacji.

Selektywne raportowanie nie może nigdy przerodzić się w selektywne zniekształcanie. Ustalenia, które przeczą preferowanej interpretacji, mogą nadal wymagać omówienia, jeśli są istotne dla badanego zagadnienia. Celem jest skupienie, a nie manipulacja.

12) Nadaj najważniejszym ustaleniom odpowiednio dużo miejsca

Jednym z zagrożeń podczas adaptowania rozprawy jest próba uwzględnienia tak dużej ilości materiału, że najważniejsze wyniki zostaną omówione zbyt pobieżnie. Artykuł naukowy odnosi sukces, gdy czytelnicy rozumieją, dlaczego jego kluczowy materiał dowodowy ma znaczenie.

Pozostaw wystarczająco dużo miejsca, aby:

• opisz ważne wzorce,
• wyjaśnij nieoczekiwane wyniki,
• porównaj wyniki z wcześniejszymi badaniami,
• uwzględnij alternatywne interpretacje,
• oraz wyjaśnij implikacje teoretyczne lub praktyczne.

Zwykle lepiej jest szczegółowo omówić trzy ważne wyniki niż pobieżnie wspomnieć o dziesięciu.

13) Przepisz dyskusję z myślą o odbiorcach czasopisma

Sekcja dyskusji to kolejny obszar, w którym materiał z rozprawy często wymaga znacznej rekonstrukcji. Rozprawa może łączyć wyniki z wieloma różnymi częściami projektu badawczego, podczas gdy dyskusja w artykule musi pozostać skoncentrowana na konkretnym wkładzie tego artykułu.

Dobra dyskusja powinna wyjaśniać:

• co oznaczają główne wyniki,
• jak odpowiadają na pytanie badawcze,
• jak wypadają na tle wcześniejszych badań,
• co jest oryginalne lub nieoczekiwane,
• jakie ograniczenia wpływają na interpretację,
• oraz co wyniki oznaczają dla przyszłych badań, teorii lub praktyki.

Unikaj prostego powtarzania wyników. Dyskusja powinna dodawać interpretację, a nie powtórzenie.

14) Uczyń artykuł całkowicie samodzielnym

Pamiętaj, że czytelnicy Twojego artykułu mogą nigdy nie dowiedzieć się, że powstał on na podstawie rozprawy. Usuń wszelkie założenia, że mają oni dostęp do wcześniejszych rozdziałów lub dokumentów źródłowych.

Usuń sformułowania takie jak:

• „Jak wyjaśniono w rozdziale 3…”
• „W poprzednim rozdziale wykazano…”
• „Jak omówiono wcześniej w tej rozprawie…”

Zastąp je zwięzłymi wyjaśnieniami lub odpowiednimi cytowaniami. Zdefiniuj terminy, które zostały pierwotnie wprowadzone w innych miejscach. Wyjaśnij istotne decyzje metodologiczne, nie odsyłając czytelników z powrotem do rozprawy, chyba że cytowanie rozprawy jest rzeczywiście użyteczne i dozwolone.

15) Unikaj prób opublikowania każdego rozdziału

Jedna rozprawa może oczywiście dać początek kilku artykułom, ale nie każdy rozdział zasługuje na niezależną publikację. Rozdziały wprowadzające, szerokie przeglądy literatury i ogólne rozdziały metodologiczne mogą wspierać całą rozprawę, nie zawierając wystarczającej ilości oryginalnego materiału na samodzielne artykuły.

Podobnie podzielenie jednego spójnego zbioru danych na liczne krótkie rękopisy wyłącznie w celu zwiększenia liczby publikacji może prowadzić do „salami slicing”. Czasopisma mogą oceniać to negatywnie, gdy kilka artykułów opisuje nakładające się metody i minimalne różnice w wynikach.

Każdy planowany artykuł powinien przekonująco odpowiadać na trzy pytania:

• Na jakie wyjątkowe pytanie odpowiada ten artykuł?
• Jaki odrębny materiał dowodowy wnosi?
• Dlaczego ten artykuł powinien istnieć niezależnie?

Jeśli odpowiedzi są niejasne, połączenie materiału w mocniejszy artykuł może być lepszą strategią.

16) Zaplanuj rozsądną kolejność publikacji

Jeśli Twoja praca doktorska daje kilka rzeczywistych możliwości napisania artykułów, zdecyduj, który z nich należy przygotować jako pierwszy. Zwykle priorytet powinien otrzymać najsilniejszy i najbardziej wyróżniający się wkład, ponieważ jego publikacja może ugruntować główny intelektualny kierunek Twoich badań.

Możesz następnie opublikować:

• artykuł metodologiczny wyjaśniający innowacyjne podejście,
• drugi artykuł empiryczny dotyczący innego pytania badawczego,
• artykuł porównawczy łączący wyniki z kilku rozdziałów pracy doktorskiej,
• lub artykuł przeglądowy bądź teoretyczny opracowany na podstawie ram pojęciowych pracy doktorskiej.

Zaplanowanie kolejności pomaga zapobiegać powielaniu treści i ułatwia przejrzyste wzajemne odwoływanie się do powiązanych publikacji.

17) Zachowaj przejrzystość w kwestii podobieństw między powiązanymi artykułami

Gdy z tej samej pracy doktorskiej powstaje kilka artykułów, pewne podobieństwa w tle, grupie uczestników, metodach lub danych mogą być nieuniknione. Liczą się przejrzystość i rzeczywiste rozróżnienie.

Jeśli inny artykuł z tego samego projektu został już opublikowany lub jest rozpatrywany, ujawnij to w miejscu wymaganym przez czasopismo. W razie potrzeby zacytuj powiązany artykuł i wyjaśnij, czym różni się od niego przedstawiony manuskrypt.

Nie próbuj ukrywać znacznego nakładania się treści za pomocą powierzchownego przeredagowania. Redaktorów interesuje przede wszystkim to, czy nowy artykuł wnosi odrębny wkład naukowy, a nie to, czy każde zdanie zostało kosmetycznie zmienione.

18) Całkowicie przemyśl tytuł, abstrakt i słowa kluczowe

Tytuł pracy doktorskiej został opracowany z myślą o całym projekcie badawczym. Każdy artykuł potrzebuje nowego tytułu, który dokładnie oddaje jego węższy zakres i wykorzystuje terminologię prawdopodobnie rozpoznawalną dla czytelników docelowego czasopisma.

Abstrakt również należy napisać od nowa. Musi podsumowywać wyłącznie artykuł, a nie pracę doktorską. W zależności od wymogów czasopisma powinien zwięźle przedstawiać:

• problem badawczy,
• cel,
• metody,
• główne ustalenia,
• i główny wniosek.

Dobieraj słowa kluczowe strategicznie. Wpływają one na możliwość odnalezienia artykułu w bazach danych i wyszukiwarkach, dlatego używaj utrwalonych terminów, które dokładnie opisują temat, metodologię i główne pojęcia artykułu.

19) Wykorzystuj strategicznie tabele i ryciny

Praca doktorska może zawierać dziesiątki tabel i rycin. Artykuł w czasopiśmie zwykle dopuszcza ich znacznie mniej, dlatego wybieraj tylko te, które wnoszą istotną wartość.

Najlepsze elementy wizualne powinny:

• przekazywały ważne informacje skuteczniej niż tekst ciągły,
• wspierały główne ustalenia,
• pozostawały zrozumiałe bez obszernego wyjaśnienia,
• i dokładnie przestrzegaj wymogów formatowania czasopisma.

Nie odtwarzaj automatycznie wykresów i rycin z pracy doktorskiej w ich pierwotnej formie. Etykiety, wymiary, typografia i podpisy mogą wymagać zmian na potrzeby publikacji.

20) Poproś promotora i współautorów o strategiczne wskazówki

Promotorzy mogą być szczególnie pomocni przy ustalaniu, ile artykułów dana praca doktorska może realistycznie dostarczyć. Mogą wiedzieć, które wyniki są najważniejsze w danej dziedzinie oraz którymi czasopismami prawdopodobnie będą zainteresowani redaktorzy.

Omów:

• możliwe tematy artykułów,
• odpowiednie czasopisma docelowe,
• oczekiwania dotyczące autorstwa,
• najlepsza kolejność publikacji,
• oraz czy dodatkowa analiza wzmocniłaby poszczególne artykuły.

Jeśli promotorzy lub współpracownicy wnieśli wkład spełniający przyjęte kryteria autorstwa, omów autorstwo przed rozpoczęciem intensywnego pisania, zamiast odkładać tę kwestię do momentu złożenia artykułu.

21) Zaktualizuj bibliografię na potrzeby nowego artykułu

Nie przenoś po prostu bibliografii pracy doktorskiej do artykułu. Lista referencji powinna zawierać wyłącznie źródła cytowane w manuskrypcie.

Sprawdź, czy od czasu ukończenia pracy doktorskiej ukazały się ważne nowe publikacje. Aktualizacji może wymagać nawet praca doktorska złożona zaledwie rok wcześniej, szczególnie w szybko rozwijających się dziedzinach.

Sprawdź również dokładnie styl bibliograficzny docelowego czasopisma. Spójne formatowanie cytowań i bibliografii przyczynia się do profesjonalnego wyglądu manuskryptu i ogranicza liczbę późniejszych korekt technicznych.

22) Traktuj każdy artykuł jako część kształtującego się profilu badawczego

Publikowanie na podstawie pracy doktorskiej nie jest jedynie sposobem na zwiększenie liczby pozycji w CV. To okazja do ukształtowania własnej tożsamości naukowej. Zastanów się, z czym chcesz, aby czytelnicy kojarzyli Twoje nazwisko.

Pierwszy artykuł oparty na pracy doktorskiej może przedstawiać najważniejsze odkrycie. Późniejszy artykuł może wykazywać biegłość metodologiczną. Kolejny może poszerzać znaczenie badań na sąsiednią dziedzinę.

Takie strategiczne spojrzenie zachęca do wyboru artykułów ze względu na ich wartość intelektualną, a nie dlatego, że akurat dostępne są sekcje pracy doktorskiej.

23) Zredaguj tekst pod kątem jasności, zwięzłości i stylu czasopisma

Po zrekonstruowaniu artykułu zredaguj go jako samodzielny manuskrypt. Sprawdź, czy argumentacja pozostaje widoczna od początku do końca oraz czy każda sekcja wnosi do niej wkład.

Zwróć szczególną uwagę na:

• niepotrzebne powtórzenia,
• nadmierne wyjaśnienia w stylu pracy doktorskiej,
• długie fragmenty przejściowe,
• terminologia bez definicji,
• niespójność czasów gramatycznych,
• rozwlekłe zdania,
• oraz odwołania do materiałów, których już nie uwzględniono.

Czytelnicy czasopism na ogół oczekują zwięzłej prozy, ale zwięzłość nigdy nie powinna odbywać się kosztem niezbędnych wyjaśnień. Celem jest klarowność osiągnięta w sposób ekonomiczny.

24) Starannie skoryguj ostateczną wersję manuskryptu

Po gruntownej rewizji strukturalnej artykuł powinien zostać poddany ostatecznej korekcie. Przenoszenie treści, usuwanie akapitów i przepisywanie sekcji może wprowadzić nowe błędy, nawet jeśli pierwotna teza została starannie sprawdzona.

Korekta:

• gramatyka, ortografia i interpunkcja,
• terminologia,
• odsyłacze,
• tabele i wykresy,
• cytowania i bibliografia,
• dane autora,
• nagłówki,
• oraz formatowanie właściwe dla danego czasopisma.

Dopracowany manuskrypt pozwala redaktorom i recenzentom skupić się na samych badaniach, zamiast rozpraszać ich problemy językowe i prezentacyjne

Podsumowanie

Przekształcenie pracy magisterskiej lub doktorskiej w artykuły naukowe jest procesem transformacji, a nie wydobywania treści. Rozdziały pracy powstawały jako części znacznie obszerniejszego dokumentu akademickiego, natomiast artykuły naukowe muszą funkcjonować samodzielnie, wnosić skoncentrowany wkład i sprawnie komunikować treść wyspecjalizowanym czytelnikom.

Najskuteczniejsza strategia zaczyna się od zrozumienia, czego oczekują czasopisma z danej dziedziny. Należy przeanalizować najnowsze artykuły, zapoznać się z wytycznymi dla autorów i określić cechy prac publikowanych przez czasopisma, do których chce się kierować tekst. Następnie trzeba wrócić do pracy i poszukać najsilniejszych niezależnych pomysłów, wyników, metod, studiów przypadku lub argumentów.

Po zidentyfikowaniu obiecującego kierunku należy zebrać odpowiednie materiały z pracy w nowym dokumencie i wykorzystać je jako podstawę nowo napisanego artykułu. Należy od nowa opracować wstęp i przegląd literatury, skrócić opis metodologii, wybrać wyłącznie wyniki służące celowi artykułu oraz zapewnić tym ustaleniom wystarczająco dużo miejsca interpretacyjnego w dyskusji. Trzeba dopilnować, aby ukończony artykuł był w pełni samodzielny i wnosił rzeczywiście odrębny wkład, jeśli na podstawie tych samych badań powstają inne artykuły.

Praca doktorska odzwierciedla lata intelektualnego zaangażowania. Starannie przekształcając jej najmocniejsze elementy w artykuły naukowe, można sprawić, że ta inwestycja będzie nadal przynosić wartość długo po obronie. Dzięki strategicznemu wyborowi treści, zdyscyplinowanemu przeredagowaniu i starannemu dopracowaniu badania doktoranckie lub magisterskie mogą przerodzić się w serię tematycznie skoncentrowanych publikacji, które dotrą do nowych czytelników, wzmocnią profil naukowy autora i wniosą trwały wkład w daną dziedzinę.

Dlaczego warto skorzystać z naszych usług redakcji i korekty?

W Proof-Reading-Service.com oferujemy usługi najwyższej jakości w zakresie redakcji artykułów naukowych do czasopism, korekty rozpraw doktorskich oraz korekty tekstów online, świadczone przez nasz liczny i niezwykle zaangażowany zespół specjalistów akademickich i naukowych. Wszyscy nasi korektorzy są rodzimymi użytkownikami języka angielskiego, którzy uzyskali własne stopnie podyplomowe, a ich specjalizacje obejmują tak szeroki zakres dyscyplin, że możemy pomagać naszym międzynarodowym klientom w redakcji prac badawczych, aby udoskonalać i dopracowywać wszelkiego rodzaju manuskrypty akademickie z myślą o pomyślnej publikacji.

Wielu starannie przeszkolonych członków naszego zespołu zajmującego się redakcją manuskryptów i korektą pracuje głównie nad artykułami przeznaczonymi do publikacji w czasopismach naukowych, stosując rygorystyczne standardy redakcji artykułów do czasopism, aby zagwarantować, że piśmiennictwo i formatowanie zastosowane w każdym artykule są zgodne z instrukcjami dla autorów danego czasopisma, a także poprawić błędy gramatyczne, ortograficzne, interpunkcyjne i literówki. W ten sposób pomagamy naszym klientom przedstawiać wyniki badań w jasny i precyzyjny sposób, wymagany do pomyślnej publikacji akademickiej.

Nasze usługi redakcji tekstów naukowych dla autorów artykułów do czasopism naukowych cieszą się szczególną popularnością, ale oferujemy również korektę i redakcję manuskryptów w różnych dyscyplinach naukowych. W naszym zespole są specjaliści zajmujący się redakcją tekstów medycznych, a niektórzy z naszych ekspertów poświęcają czas na korektę rozpraw doktorskich, redakcję prac doktorskich oraz korektę artykułów do czasopism. Niezależnie od tego, czy przekształcają Państwo wyniki badań z pracy doktorskiej w artykuły do czasopism, przygotowują referat konferencyjny, dopracowują sprawozdanie z postępów czy kończą inny manuskrypt naukowy, wykwalifikowany członek naszego profesjonalnego zespołu może zapewnić cenną pomoc i większą pewność co do jakości Państwa tekstu.

Jeśli przygotowują Państwo artykuł do czasopisma akademickiego lub naukowego albo planują go napisać w najbliższej przyszłości, mogą Państwo również zainteresować się naszym Przewodnikiem po publikowaniu w czasopismach, dostępnym na naszej stronie internetowej Wskazówki i porady dotyczące publikowania badań w czasopismach.