Özet
İngilizcedeki iyelik biçimlerinin çoğu bir kesme işareti ve s ile kolayca oluşturulur, ancak bazı yapılar alışılmadık derecede zordur. its, ours, yours, hers ve theirs gibi iyelik zamirleri, sıradan isimlerden farklı kurallara uyar; savaşların ve kurumların adlarında bazen kesme işareti tamamen kaldırılır; ilgi zamiri olan whose ise dilin başka hiçbir yerinde tam bir karşılığı bulunmayan bir biçimde kullanılır. Buna ek olarak, bir gerundiumdan önce iyelik biçiminin kullanılıp kullanılmayacağına karar vermek (örneğin Sarah’s driving ile Sarah driving arasında seçim yapmak) çoğu zaman dikkatli düşünmeyi ve bağlama başvurmayı gerektirir.
Bu makale, akademik yazımda görülen en tuhaf ve en sorunlu iyelik kalıplarından bazılarını inceler. its ile it’s arasındaki farkı açıklar, iyelik zamirlerini ele alır, Hundred Years War ve Citizens Advice Bureau gibi özel durumları aydınlatır ve gerundiumlardan önce iyelik biçimlerini kullanmaya yönelik pratik stratejiler sunar. Amaç, akademik yazarların dikkat dağıtıcı hatalardan kaçınmasına ve metinleri boyunca iyelik biçimleri hakkında güvenli ve tutarlı kararlar vermesine yardımcı olmaktır.
📖 Tam Metin: (Daraltmak için tıklayın)
İngilizcede Tuhaf veya Özellikle Sorunlu İyelik Biçimleri
İngilizcede iyelik biçimlerini oluşturmak çoğu zaman basit görünür: Bir kesme işareti ve s eklemek ya da mevcut bir s'den sonra kesme işareti getirmek yeterlidir. Çok sayıda isim için bu kural oldukça iyi işler: the researcher’s laptop, the students’ essays, the editor’s comments. Ancak gerçek kullanıma daha yakından bakıldığında, deneyimli akademik yazarların bile kafasını karıştırabilecek şaşırtıcı sayıda istisna, özel durum ve tarihsel olarak şekillenmiş gelenek ortaya çıkar.
En sorunlu biçimlerden bazıları, it’s gibi iyelik biçiminde görünen ancak iyelik olmayanlardır. Diğerleri, kesme işareti almayan iyelik zamirlerini veya açıkça iyelik kökenli olmalarına rağmen zamanla kesme işaretlerini yitirmiş ifadeleri içerir. Bunun yanı sıra, özellikle bir gerundiumdan önce gelen ismin iyelik biçiminde kullanılıp kullanılmayacağına karar verirken, yazımdan ziyade dil bilgisiyle ilgili başka güçlükler de ortaya çıkar. Akademik ve bilimsel düzyazı kesinlik gerektirdiğinden, bu “sınır durumlarını” anlamak ve tutarlı bir şekilde ele almak önemlidir.
Bu makale, yaygın olarak karşılaşılan çeşitli sorunlu alanları inceler, bunları örneklerle açıklar ve yayınlarında ve tezlerinde dikkat dağıtıcı hatalardan kaçınmak isteyen araştırmacılar ile öğrenciler için pratik öneriler sunar.
1. Kesme İşareti Almayan İyelik Zamirleri s ancak Kesme İşareti Yok
Birçok yazara, iyelik biçimlerinin kesme işaretiyle oluşturulduğu erken yaşta öğretilir. Bu nedenle İngilizcedeki en sık kullanılan bazı iyelik biçimlerinin hiçbir zaman kesme işareti içermemesi sezgiye aykırı gelir. our, your, her ve their kişi zamirlerini düşünün. Bunlar şu tür kullanımlarda zaten iyelik bildirir:
- bizim arabamız
- sizin makaleniz
- onun köpeği
- onların oteli
Bununla birlikte İngilizcede, ardından bir isim gelmeden tek başına kullanılan “bağımsız” iyelik biçimleri de vardır. Bunları oluşturmak için bir s ekleriz ancak kesme işareti kullanmayız:
- “Araba bizimdir.”
- “Makale sizindir.”
- “Köpek onundur.”
- “Otel onlara ait.”
Bunlar hata veya gayriresmî varyantlar değildir; standart ve tek doğru yazımları bunlardır. Kesme işareti eklemeye çalışmak—our’s, your’s, her’s, their’s—akademik yazımın tamamında kaçınılması gereken standart dışı biçimler ortaya çıkarır.
Diğer zamirlerde de benzer çiftler vardır: my / mine, his / his, its / its. Bunlar da iyelik biçimleridir ancak hiçbir zaman kesme işareti almaz. Bu bizi İngilizcede en sık yanlış kullanılan iyelik biçimlerinden birine, its sözcüğüne, getirir.
2. Its ve It’s: Küçük Bir Kesme İşareti, Büyük Bir Fark
its kadar çok soruna yol açan az sayıda iyelik biçimi vardır. Karışıklık, İngilizcede iyeliği belirtmek için normalde kesme işareti kullanılmasından kaynaklanır; ancak bu tek durumda kesme işareti oldukça farklı bir şeyi, bir kısaltmayı, gösterir:
its sözcüğünü kesme işareti olmadan yazdığımızda, it zamirinin iyelik biçimini kullanmış oluruz:
- “Fırtına sırasında ev kiremitlerini kaybetti.”
- “Çalışmanın sınırlılıkları vardır.”
- “Her yöntemin kendine özgü avantajları vardır.”
Burada its, his veya her gibi işlev görür: iyelik bildirir ancak kesme işareti içermez.
Buna karşılık, kesme işareti içeren it’s hiçbir şekilde iyelik biçimi değildir. It is veya it has ifadelerinin kısaltmasıdır:
- “Daha fazla araştırmaya ihtiyaç olduğu açık.” (= It is)
- “Proje için verimli bir yıl oldu.” (= It has)
Resmî akademik yazımda kısaltmalar genellikle önerilmez; ancak kullanılmalarına izin verildiğinde bile its ile it’s arasındaki ayrım korunmalıdır. Bunu kontrol etmenin güvenilir bir yolu, cümlede it is veya it has ifadelerini yerine koymaktır. Sonuç anlamlı değilse, it’s yerine its kullanmanız neredeyse kesindir.
3. Savaşların, Kurumların ve Diğer “İyelik İfadesini Andıran” Öbeklerin Adları
Başka bir sorunlu biçim grubu, tarihsel olarak iyelik eki içeren ancak artık kesme işareti kullanılmayan geleneksel yazımlara yerleşmiş adları kapsar. Bunlardan bazıları sezgisel gelirken, bazılarını kalıplaşmış ifadeler olarak ezberlemek daha kolaydır.
Uzunluğa Göre Savaşların Adları
Sürelerine göre adlandırılan savaşlarda genellikle kesme işareti olmadan, çoğul bir isimden sonra War sözcüğü kullanılır:
- the Hundred Years War
- the Thirty Years War
Bunlar bazen şu şekilde yanlış yazılır: Hundred Years’ War veya Hundred Year’s War. İyelik çağrışımına rağmen, standart modern biçimde hiç kesme işareti kullanılmaz. Akademik çalışmalarda—özellikle tarih, uluslararası ilişkiler veya kültürel çalışmalar alanlarında—alanınızın ya da güvenilir başvuru kaynaklarının kullandığı geleneksel biçimi kontrol etmek ve bunu tutarlı şekilde izlemek yararlı olur.
Şirket ve Kurum Adları
Benzer bir örüntü şirket ve kurum adlarında da görülür. Ad açıkça bir iyelik ifadesinden türemiş olsa bile güncel markalama ve kullanım kesme işaretini kaldırabilir. Örneğin:
- bir Woolworths mağazası
- Citizens Advice Bureau
Her iki durumda da kesme işareti bekleyebiliriz (Woolworth’s, Citizens’), ancak modern biçimlerde bunlar genellikle kullanılmaz. Bu tür adlar yasal veya resmî kuruluşlar olduğundan, yazımları salt dilbilgisel mantıktan ziyade bir kullanım geleneği meselesidir. Bu nedenle akademik yazarlar, adları kuruluşun kendisinin kullandığı biçimiyle aynen yazmalı ve onları daha açık biçimde iyelik bildiren biçimlere “düzeltme” eğilimine direnmelidir.
4. Whose Sözcüğünün Özel Durumu
İlgi zamiri who, iyelik sisteminde kendine özgü bir yere sahiptir. Genitif (iyelik) hâlini oluşturmak için kesme işareti ve s eklemeyiz; bunun yerine whose kullanırız:
- “Denemesi ödülü kazanan öğrenci çok çalıştı.”
- “Verileri yeniden analiz edilen araştırmacı eleştiriye yanıt verdi.”
Burada whose, iyeliği—denemenin, verilerin iyeliğini—açıkça belirtir; ancak bunu kesme işareti olmadan yapar. Bu durum, whose sözcüğünü görünüşte who’s sözcüğüne benzetir. Ancak it’s örneğinde olduğu gibi, kesme işaretli biçim olan who’s bir iyelik zamiri değil, (who is veya who has) kısaltmasıdır.
İlginçtir ki whose, which sözcüğünün iyelik biçimi olarak da işlev görebilir. Bazı yazarlar bu yapıyı, of which ile kurulan karşılık gelen ifadeden daha zarif ve daha az hantal bulur:
- “Yazarı bir gecede başarıya ulaşan kitap hemen tükendi.”
- “Varsayımlarını sınadığımız teori geniş ölçüde atıf alıyor.”
Bunları şu örneklerle karşılaştırın:
- “Yazarı bir gecede başarıya ulaşan kitap hemen tükendi.”
- “Varsayımlarını sınadığımız teori geniş ölçüde atıf alıyor.”
Her iki yapı da dilbilgisi açısından doğrudur, ancak whose kullanılan biçimler çoğu zaman daha okunaklıdır. Özellikle açıklık ve kısalığın önemsendiği modern akademik üslupta whose sıklıkla tercih edilir.
5. Gerundlerden Önce İyelik: Son Derece Çetrefilli Bir Alan
İyelik kullanımının kavramsal açıdan en zorlayıcı alanlarından biri, hemen gerundden önce gelen isim veya zamirlerle ilgilidir (fiilin isim olarak kullanılan -ing biçimi). İsim iyelik biçiminde mi kullanılmalı, yoksa değişmeden mi bırakılmalıdır?
İyelik Biçiminin Kullanılmaması Gereken Durumlar
Bazen gerundden önce gelen isim, gerundün sıfat görevindeki niteleyicisi değil, açıkça cümlenin öznesidir. Böyle durumlarda kesme işareti eklemek yanlış olur. Şunu düşünün:
“İngilizce derslerine kayıt yaptıran öğrenciler ön masada sıraya girmelidir.”
Burada cümlenin öznesi studentstır; kayıt işlemini yapanlar onlardır. students’ registering yazsaydık, öznenin registering olduğu ve students’ sözcüğünün yalnızca iyelik belirteci olarak işlev gördüğü anlamını verirdik. Kastedilen bu olmadığı için, yalın çoğul isim olan students doğrudur.
İyelik Biçiminin Açıkça Gerekli Olduğu Durumlar
Başka cümlelerde gerundün ifade ettiği eylem gerçek öznedir; kendisinden önce gelen isim ise hangi kişinin eyleminden söz ettiğimizi belirten bir sıfat gibi işlev görür. Örneğin:
“Sarah’nın araba kullanması onları kazadan kurtardı.”
Bu cümlede onları kurtaran şey driving eylemidir; Sarah’s ise yalnızca aracı kimin kullandığını belirtir. Sarah’s driving gerund öbeği bir bütün olarak işlev görür ve iyelik biçimi hem dil bilgisi açısından uygundur hem de üslup bakımından doğaldır.
Sınır Durumlar ve Yazarın Tercihi
Tüm örnekler bu kadar kesin değildir. Şu cümleyi ele alalım:
“Baba, kızlarının partiye tek başlarına gitmesi konusunda endişelendi.”
Kesinlikle dil bilgisel açıdan bakıldığında daughters’ going, going sözcüğünü worry fiilinin nesnesi olarak ele alır; daughters’ ise onu iyelik yoluyla niteler. Bu kullanım, babayı kaygılandıran şeyin gitme eylemi olduğunu vurgular. Bununla birlikte bazı yazarlar ve okurlar, özellikle günlük bağlamlarda, gerundden önce gelen çoğul iyelik biçimini biraz yapay veya bilgiççe bulur. Bunun yerine şunu tercih edebilirler:
“Baba, kızlarının partiye tek başına gitmesinden endişelendi.”
Bu versiyonda daughters, worry fiilinin nesnesi; going to the party alone ise ona bağlanan bir ortaç öbeği olarak yorumlanabilir. Dil bilgisi açısından her iki cümle de savunulabilir ve birçok bağlamda ikisi de aynı şekilde anlaşılacaktır.
Bu tür durumlar belirsiz olduğundan, üslup çoğu zaman tercih ve tutarlılık meselesi hâline gelir. Biçimsel, geleneksel bir dil bilgisi yaklaşımı, gerund açıkça isim işlevi gördüğünde iyelik biçimini tercih edebilir. Özellikle daha az resmî düzyazılarda daha modern kullanım ise, açıklık gerektirmedikçe kesme işaretini kullanmama eğilimindedir.
Zamirle Değiştirmeyi Test Olarak Kullanma
Bir gerundden önce iyelik kullanıp kullanmamaya karar vermek için pratik bir yöntem, ismi uygun bir zamirle değiştirmek ve hangisinin kulağa doğal geldiğine bakmaktır. Yukarıdaki örneklere dönelim:
-
“İngilizce derslerine kayıt olan öğrenciler …”
they veya their yerine koymayı deneyin:- “Onlar İngilizce derslerine kayıt oluyor …” (yanlış)
- “İngilizce derslerine kayıt olmaları …” (bu bağlamda tuhaf ve dil bilgisi açısından yanlış)
-
“Sarah’nın araba kullanması onları kazadan kurtardı.”
Sarah’s driving ifadesini she veya her driving ile değiştirin:- “Onları kazadan kurtardı.” (mantıksal bir yeniden ifade)
- “Araba kullanması onları kazadan kurtardı.” (tamamen doğal)
-
“Baba, kızlarının partiye tek başlarına gitmesi konusunda endişelendi.”
their going ve them going ifadelerini deneyin:- “Baba, partiye tek başlarına gitmeleri konusunda endişelendi.”
- “Baba, partiye tek başlarına gitmeleri konusunda endişelendi.”
Belirsiz durumlarda, size en doğal gelen ve hedef derginizin üslubuyla uyumlu olan biçimi seçin; ardından bu seçimi belgenizin tamamında tutarlı bir şekilde uygulayın. Tutarlılık, okurların bilinçli olarak fark etmeyeceği teorik bir ayrımdan çoğu zaman daha önemlidir.
Sonuç
İngilizcede iyelik biçimleri çoğunlukla öngörülebilirdir; ancak dil, dikkatli yazarları bile yanıltabilecek birtakım sıra dışı özellikler de içerir. ours, yours, hers ve theirs gibi bağımsız iyelik zamirleri s alır, ancak hiçbir zaman kesme işareti almaz. its ile it’s arasındaki küçük fark, iyelik ile kısaltma arasındaki önemli ayrımı gösterir. Tarihî ve kurumsal adlar, iyelik kökenine sahip olsalar da kesme işaretini düşürebilir; ilgi zamiri whose ise hem who hem de zaman zaman which için kesme işareti içermeyen benzersiz bir iyelik biçimi sunar. Son olarak, gerundlardan önce gelen isimler; iyelik biçiminin bazen gerekli, bazen yanlış, bazen de yalnızca üslup tercihi meselesi olduğu gri bir alan oluşturur.
Akademik ve bilimsel yazarlar için bu incelikleri anlamak, kılı kırk yarmak değil, profesyonelliğin bir gereğidir. Doğru ve tutarlı iyelik biçimleri, metinlerin akıcı okunmasını ve kaçınılabilir hataların hakemlerin ve okurların dikkatini dağıtmamasını sağlamaya yardımcı olur. Bu makalede ana hatlarıyla açıklanan özel durumlara dikkat ederek ve zamirle değiştirme gibi pratik testlerden yararlanarak, en sorunlu iyelik biçimlerine bile güvenle yaklaşabilirsiniz.